آوای او
در کدام شهر پیداست،
که من شهر به شهر آوارهام
بوی او
در کدام عطر پیداست،
که رایحهاش، رویاییست
کلماتش
در کدام شعر پیداست،
که واژگانش، خود شعری زیباست
تماشا کردن او، خود مظهریست،
که آن رخ در جهان ،رویاست.
چشمانش
در کدام گوهری پیداست،
که خود گوهری نایاب است
در پی آن مستور هستم،
گرچه یافتنش،اندوهبار است.
"در جستوجوی آنچه شاید هرگز نیابیم..."
این متن براتون چی حسی ایجاد کرد؟ نظرتون را بگین ..💫🌿
