ادامه بدم ؟

آیا واقعا سرنوشت وجود داره ؟ یعنی یه چیزی هست که رو پیشونیمون نوشته شده و قراره محقق بشه ؟ یا نه زندگی صرفا نتیجه تصمیماتیه که از عقل ناقص آدمی سرچشمه میگیره ؟ تو خودت به چی اعتقاد دار ی؟

من نمیدونم نمیدونم همه اشتباهاتم بخشی از سرنوشتم بوده و باید تجربه میکردم تا یه چیزایی رو درک کنم و یادبگیرم یا نه تاوان حماقت هامو دادم

خلاصه که الان دارم بخاطر همه اونا هرروز میرم پیش دکتر هر روز از دستگاه های متفاوت استفاده میکنم بلکه عملکرد ذهنم بشه شبیه یه ذهن معمولی /البته که دغدغه فقط این نیست و کلی چیزای دیگه هم کنارش باید هندل کنم . درس و کنکور /کار و پول / خانواده / اوضاع اقتصادی نابسامان خانواده و شرایط جنگ / گذشته تلخ / اینده مجهول و کلی چیزای دیگه .

امروز روز اول کتابخونه رفتنم بود و نصف شهریه رو پرداخت کردم و نصف دیگه که به عهده خودمه هنوز مونده یکم استرس دارم که چیکار کنم ولی میرسه امیدوارم که برسه

حساب کتاب کارمون اونجوری که پیش بینی کرده بودم نشد و کلی جای خالی موند و اونجوری که میخواستم تو دستم پول نموند و این ناراحتم میکنه ولی یه روزنه کوچیک به وجود امده و ممکنه خوب باشه . یه غرفه دار بابت کارامون پیام داده و فردا عصر میریم باهاش حرف بزنیم ببینیم اگه قبول بکنه خوب میشه یکم جلو میوفتیم / برام دعا کن باشه ؟

کار ادمو خسته نمیکنه ولی ناامیدی و سر به سنگ خوردن چرا