روزانه نویسی۲🌚

گاهی اوقات انسان دوست دارد رها باشد... رها از تمام آنچه که دنیا بر دوش او گذاشته است.

یک هفته می شود که با تمام افرادی که در ارتباط بودم ارتباطم را کم کردم و در زندگی ام بیشتر فرو رفتم. رفتم نه برای اینکه بدانم آیا کسی متوجه نبودم می شود یا نه!رفتم تا خودم را پیدا کنم. این روزها احساس می کنم بیشتر دلم می خواهد خود واقعی ام را پیدا کنم.در خود می گردم،از آدم ها دور می شوم و به آینده فکر می کنم و از خودم می پرسم،من کی هستم؟!

انسان نیاز دارد تا دور شود،خودش را بشناسد،گذشته اش را زیر و رو کند و سینه ی زندگی را بشکافد و خودش را بیرون بکشد! انسان های که همیشه می خندند،عاشق ارتباط گرفتن هستن و درکل بسیار اجتماعی هستند بیشتر نیاز دارند که تنها باشند که شامل همه آن افراد نمی شود اما من این گونه هستم.ناگهان تصمیم میگیرم و گوشی ام را خاموش می کنم و برای چند روز یا حتی یک ماه ،افراد و جهان درون گوشی را رها می کنم...

ازم می پرسد: +چگونه دنبال خودت می گردی؟! پاسخ میدهم: -در کتاب ها و فیلم ها،گاهی میان کاغذ های سفید و افکارم.

+معنی زندگی چیست؟فلسفه ای دارد؟ در چشمانش نگاه می کنم و می گویم: -فقط زندگی کن!تجربه کن اما مراقب باش همه چیز ارزش امتحان کردن ندارد...زندگی کوتاه تر از آن است که بعضی چیز هارا امتحان کنی زمانی که می توانی با دو چشمانت در اطراف ببینی!

آخرشب،کتابم را از قفسه بیرون می کشند و نقد کتابی که تموم کردم را در سایت و کانال آپلود می کنم.کتابم را باز می کنم و به دنبال خودم میان واژه ها می گردم.شاید کتاب پیرمرد و دریا از قشنگ ترین کتاب های که باشه که خواندم.

نورا:اگه علاقه بنویسندگی،شناختن نویسنده ها و مکتب های ادبی دارید این کتاب رو بهتون توصیه می کنم .پی دی آف این کتاب تو برنامه طاقچه و فیدبو موجوده🌜