اشک

جرعه جرعه داده ام اشک به نوش ورقم

قطره قطره زاده شد اشک ز چشمان تَرَم

دانه دانه برگ ریزان شد تُراب دل من

رفته رفته خم شدش آن بید و سرو حال من

خرم آن روز ببودم که تو در پیش ببودی

فارغ و قافل و قافل ز همه نیاز بودم

چون تو در پیش باشی فارغ از نیاز باشی

همه حاجتم تو باشی

چون تو باشی حاجتی هم به نیاز نیست