به تصاویر سحابیها نگاه میکردم. بشدت اعجابانگیزند.
زیبا هستند، بسیار زیبا... این حجم از عظمت در ذهن کوچک من جای نمیگیرد. نفسم از دیدن تصاویرش هم بند میآید چه برسد که زمانی آن را از نزدیک ببینم.
از هوشمصنوعی خواستم تا مختصری از سحابی برایم بگوید.سحابیها ابرهای عظیمی از گاز و غبار در فضا هستند. این ابرها از بقایای ستارگان مرده یا موادی تشکیل شدهاند که هرگز به ستاره تبدیل نشدهاند. سحابیها مکانهایی هستند که ستارگان جدید در آن متولد میشوند.
سحابیها انواع مختلفی دارند، اما برخی از رایجترین آنها عبارتند از:
سحابیهای نشری: این سحابیها از گازهای داغی تشکیل شدهاند که نور میتابانند. نور توسط ستارگان داغ و جوانی که در سحابیها قرار دارند، تولید میشود.
سحابیهای بازتابی: این سحابیها نور ستارگان دیگر را منعکس میکنند. غبار موجود در این سحابیها نور را به اطراف پراکنده میکند و باعث میشود که سحابیها بدرخشند.
سحابیهای تاریک: این سحابیها بسیار متراکم هستند و نور را از خود عبور نمیدهند. آنها مانند لکههای تاریک در آسمان دیده میشوند.
سحابیها به روشهای مختلفی شکل میگیرند. برخی از سحابیها از بقایای ستارگان مرده تشکیل میشوند. هنگامی که یک ستاره میمیرد، میتواند مواد زیادی را به فضا پرتاب کند. این مواد میتوانند به هم بپیوندند و یک سحابی را تشکیل دهند.
سایر سحابیها از موادی تشکیل شدهاند که هرگز به ستاره تبدیل نشدهاند. این مواد میتوانند از ابرهای مولکولی غولپیکر در فضا جمع شوند. ابرهای مولکولی غولپیکر بسیار سرد و متراکم هستند و مکانهای ایدهآلی برای تشکیل ستارگان هستند.
سحابیها نقش مهمی در کیهان ایفا میکنند. آنها مکانهایی هستند که ستارگان جدید در آن متولد میشوند. سحابیها همچنین حاوی مواد اولیهای هستند که سیارات از آنها تشکیل میشوند. بدون سحابیها، کیهان بسیار متفاوت خواهد بود.
سحابی زیبای تریفید یک نمونه جالب از تضادهای کیهانی است. این سحابی که با نام M20 هم شناخته میشود، حدود ۵۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد و در صورت فلکی قوس (یا همان کماندار) قرار گرفته که پر از سحابیهای مختلف است. تریفید یک منطقه ستارهزایی در صفحه کهکشان ماست و سه نوع مختلف از سحابیهای فضایی را نشان میدهد: سحابیهای گسیلی قرمز که نورشان بیشتر از اتمهای هیدروژن میآید، سحابیهای بازتابی آبی که به خاطر بازتاب نور ستارهها توسط گرد و غبار به وجود آمدهاند، و سحابیهای تاریک که ابرهای غلیظ گرد و غبارشان به شکل سایه دیده میشوند. اما همین بخش قرمز رنگ سحابی که با نوارهای تاریک گرد و غبار به سه قسمت تقسیم شده، باعث شده اسم تریفید (یعنی سهگانه) را روی آن بگذارند. ستونها و فوارههایی که ستارههای تازه متولد شده ساختهاند، در بالا و سمت راست مرکز سحابی دیده میشوند و عکسهای معروف تلسکوپ هابل هم از این بخشها گرفته شده است. سحابی تریفید حدود ۴۰ سال نوری پهنا دارد.
و ما چقدر کوچک و در حقیقت هیچ هستیم در این کهکشان بیپایان. و چقدر مغروریم به خود.
۱۷ تیر ۴۰۴
پست ۶۹
