چرا واترپلو «خشنترین» و «زیباترین» ورزش آبی دنیاست؟
شاید وقتی از پشت مانیتور یا سکوهای تماشاگران به استخر نگاه میکنید، واترپلو برایتان شبیه یک بازی دوستانه در آب به نظر برسد؛ اما کافی است فقط ۵ دقیقه وارد گود شوید تا بفهمید با چه ورزش بیرحم و در عین حال جذابی طرف هستید. واترپلو ترکیبی از شنای حرفهای، کشتی و شطرنج است! بله، شطرنج؛ چون در این ورزش اگر هوش تاکتیکی نداشته باشید، قدرت بدنیتان به تنهایی به جایی نمیرسد.
دنیای بدون زمینِ سفت
بزرگترین تفاوت واترپلو با ورزشهای توپی دیگر (مثل هندبال یا فوتبال) این است که شما هیچگاه زمین سفت را زیر پایتان حس نمیکنید. بازیکن واترپلو باید در تمام طول مسابقه (که ۴ کوارتر ۸ دقیقهای است) روی آب بماند. این یعنی حتی یک لحظه استراحت هم ندارید. اگر بخواهید بایستید، باید مهارت «پا دوچرخهای» (Eggbeater) را به حد کمال بلد باشید. این حرکت پا، همان چیزی است که به بازیکن اجازه میدهد مثل یک مجسمه روی آب ثابت بماند و با دستهایش به توپ ضربه بزند.
چرا واترپلو به اندازه کافی دیده نمیشود؟
یکی از بزرگترین چالشهای این ورزش، «زیر آب بودن»ِ بخش بزرگی از درگیریهاست. داور و تماشاگر فقط آن چیزی را میبینند که روی سطح آب اتفاق میافتد، اما در عمق استخر، جنگی واقعی بین بازیکنان برای گرفتن موقعیت و کنترل یار مقابل در جریان است. شاید به همین خاطر است که واترپلو را ورزش «نجیبزادههای خشن» مینامند؛ چون فشار فیزیکی در آن بسیار بالاست، اما اخلاق حرفهای باید در اوج باشد.
سهگانهی مهارتی: شنا، استقامت، دیدِ بازی
اگر میخواهید وارد دنیای واترپلو شوید، باید بدانید که فقط «شناگر خوبی بودن» کافی نیست. یک بازیکن واترپلو باید:
1. استارتهای انفجاری داشته باشد: تغییر جهتهای ناگهانی در آب کار هر کسی نیست.
2. قدرت بدنی بالا: برای اینکه بتوانید توپ را با یک دست کنترل کنید و همزمان جلوی حمله حریف را بگیرید، عضلات سرشانه و میانتنه شما باید مثل فولاد باشند.
3. هوش تاکتیکی: واترپلو بازیِ میلیثانیههاست. شما باید قبل از اینکه توپ به دستتان برسد، بدانید که قرار است به کدام همتیمی پاس بدهید یا به کدام نقطه از دروازه شوت بزنید. واترپلو در ایران؛ پتانسیلی که منتظر جرقه است
ما در ایران استعدادهای بسیار درخشانی در ورزشهای آبی داریم. با این حال، واترپلو در کشور ما هنوز زیر سایهی ورزشهایی مثل فوتبال و والیبال است. اما خبر خوب این است که در سالهای اخیر، توجهها به این رشته در ردههای پایه بیشتر شده و لیگ واترپلو ایران هم هرچند با سختی، اما مسیر حرفهای شدن را طی میکند. این ورزش اگر به درستی دیده شود، میتواند به یکی از پرطرفدارترین ورزشهای سالنی ما تبدیل شود.
چند حقیقت جالب که احتمالاً نمیدانستید:
کلاهها فقط برای زیبایی نیستند: کلاههای واترپلو دو وظیفه دارند؛ اول محافظت از گوشها در برابر ضربات توپ و ضربات ناگهانی، و دوم مشخص کردن رنگ تیمها.
دروازهبان، تنهاترین فرد: دروازهبان واترپلو تنها کسی است که اجازه دارد توپ را با دو دست لمس کند، اما در عوض، او تنها کسی است که نمیتواند از نیمهی زمین جلوتر برود!
واترپلو؛ پیرترین ورزش المپیک: این رشته یکی از اولین ورزشهای تیمی بوده که در سال ۱۹۰۰ به بازیهای المپیک راه پیدا کرده است.
سخن پایانی
اگر به دنبال ورزشی هستید که تمام سیستم قلبی-عروقی شما را درگیر کند، عضلاتتان را به چالش بکشد و قدرت تصمیمگیریتان را در شرایط سخت بالا ببرد، واترپلو همانجاست. این ورزش شاید سخت باشد، شاید در نگاه اول طاقتفرسا به نظر برسد، اما وقتی برای اولین بار طعم گل زدن در آب را میچشید، دیگر هیچ ورزش دیگری شما را راضی نخواهد کرد.
آیا تا به حال تجربهی شنا یا واترپلو داشتهاید؟ به نظرتان سختترین بخش این ورزش چیست؟ خوشحال میشوم نظراتتان را در بخش کامنتها بنویسید تا با هم دربارهاش گپ بزنیم.
