تله‌‌های مسیر خودشناسی؛ ۵ اشتباهی که رشد واقعی‌ام را متوقف کرد!!!

سال ها قبل زمانی که وارد مسیر معنا و خودشناسی شدم، بر خلاف تمام تلاشهای شبانه روزی که داشتم زندگی واقعیم به هیچ عنوان رشدی نداشت و مدام با خودم میگفتم خوب من که فلان تمرین رودارم برای مسیر خودشناسیم انجام میدم، من که دارم این همه کتاب برای رشدم مطالعه میکنم. شاید باورتون نشه اما در یک سال شاید 30 کتاب مطالعه کردم اما به آرامش نمیرسیدم که هیچ، ناآرام تر هم میشدم.

همیشه میگن جایی که شاگرد حاضره استاد از راه میرسه، اما مساله این بود که من با حضور استاد در این ناآرامی بودم تا این که به 5 تا تله اصلی که باعث توقفم در مسیر خودشناسی شده بود آشنا شدم و بعد از برطرف کردنشون زندگیم مسیر صعود رو در پیش گرفت. در ادامه این 5 تله رو با شما به اشتراک گذاشتم امیدوارم که از اشتباهات من استفاده کنید تا این مسیر رو بدون بن بست طی کنید.

تله 1- توقع ماکروفری از جهان هستی:
سال های اول دانشگاه بود که با خودشناسی و موفقیت آشنا شدم و به خاطر نوشتن ها و احساساتی که تجربه میکردم در سن 24 سالگی به ثروت قابل توجهی رسیدم. از همون دوران حس کردم زندگی و جهان هستی باید همه چیز رو خیلی سریع به من بده و اگه چیزهایی که میخوام در زمان کوتاه اتفاق نیفته پس بهتره که کلا دنبالش نرم. اما زمانی که در مسیر معنویتی که آشنا شدن با روح و بُعد دیگری، قرار گرفتم و آرزوهای بزرگ داشتم، خیلی سریع مایوس میشدم، چون از خواسته هام هیچ خبری نبود... چرا؟ چون من در تله ای گرفتار شده بودم به نام توقع ماکروفری داشتن از جهان هستی ...
ممکنه سوال کنید یعنی چی؟ اگه دقت کنید تکنولوژی به شکلی رشد کرده که ما در عرض 2 دقیقه میتونیم غذامون رو گرم کنیم. میتونیم در عرض 11 ساعت از این طرف کره زمین به یک سمت دیگه پرواز کنیم و 11 ساعت بعد در کشور چین باشیم. میتونیم از هوش مصنوعی استفاده کنیم و خیلی سریع به جواب سوالمون که اگه قرار بود در خود گوگل سرچش کنیم باید 4 ساعت تحقیق میکردیم، برسیم. اما مسیر خودشناسی و موفقیت واقعی به این شکل نیست و باید هر روز مقداری کار رو به صورت منظم بدون این که به نتیجه توجهی داشته باشیم انجام بدیم. تا مثلا بعد از 1 تا 2 سال نتایجی که میخواهیم آروم اروم خلق و وارد زندگیمون بشن.( مطالعه کتاب برتری خفیف) رو به همه عزیزان توصیه میکنم. عکسی که در بالا میبنین عکس دره گرند کنیون هست که از ریخته شدن یک رودخانه در یک چاله خیلی کوچیک شروع شده و الان به یکی از بزرگترین دره های جهان تبدیل شده... یعنی زمان به اضافه استمرار میشود نتایج بزرگ.
اگه یه روز مراقبه میکنید و فردا منتظر نتایج هستید: شما در تله توقع ماکروفری گیر افتادین
اگه یه روز به صورت منظم از خواب بیدار میشین و کارتون رو انجام میدین و فردا ناامید میشین: شما در تله توقع ماکروفری گیر افتادین
اگه 3 ماه ورزش میکنید و میگن ای بابا از من که یه خوش استایل ورزشکار در نمیاد: شما در تله توقع ماکروفری گیر افتادین
اگه یه خورده رفتارتون رو بهتر میکنید و میبینین بعد از 1 ماه هنوز رفتار جهان هستی با شما تغییر نکرده و دوباره برمیگردین سر خونه اول: شما در تله توقع ماکروفری گیر افتادین
و دوستان عزیزم این جهان بر اساس قوانین عمل میکنه نه بر اساس آیتم دیگه که یکی بگه من خوشگلم، اون یکی بگه من قدم بلنده، اون یکی بگه من دکتری دارم، یکی دیگه بیاد بگه بابای من فلان کاره است... خیر
جهان هستی برای هر نتیجه ای یک زمان داره که باید اون زمان رو با صبر و استمرار اون عمل طی کنیم تا به نتیجه دلخواه برسیم.

امام جعفر صادق علیه السلام: مسلمان بی صبر مثل انسان بی سر هست.

با خودت بررسی کن که کجاها از جهان هستی توقع این رو داشتی که مثل ماکروفر برات عمل کنه؟

تله 2- توهم همه چیز دانی:
خیلی از اوقات به خاطر کتاب هایی که خوندم فکر میکردم فلانی که چیزی حالیش نیست این من هستم که این تعداد کتاب رو خوندم و خلاصه کردم و بلدم و ... و وای به حال زمانی که حس کنی چیزی بلد هستی تمام جهان هستی بسیج میشن که به تو ثابت کنن نه تنها هیچی بلد نیستی که اگه خدا نخواد هیچ توانی هم در تو نیست که بخوای کاری رو انجام بدی، منظورم از این کاری انجام بدی تکون دادن انگشت پات میتونه باشه نه این که آپولو بخوای هوا کنی.

دانشمند ناشناس: در زندگی من همین بس که دانستم هیچ نمیدانم.

زمانی که شروع میکنی و 10 تا کتاب میخونی حس میکنی یک دانشمند بزرگ جهانی شدی که میتونه تمام اسرار این هستی رو بیان کنه دقیقا برعکس مسیر آب داری شنا میکنی. این هستی بر اساس آگاهی روح بنا شده نه بر اساس آگاهی های ذهنی که ما از خوندن کتاب ها به دست آوردیم. نه این که این مورد اشتباه باشه خیر اما زمانی که ما ذهنمون رو تغذیه میکنیم خیلی باید مراقب باشیم که ایگو فعال نشه. چون مغز ما جز بی نهایت کوچکی از این جهان هست و نهایت 2 متر جلوتر از خودش رو داره میبینه اما روح انسان که در بی نهایت هست و بی نهایت طلب هست هر چه قدر آگاهی جدید کسب کنه باز هم میگه هنوز جا دارم. اما ذهن که ماهی سالی 20 تا کتاب خوند میگه دیگه من پر شدم دیگه همه چیز رو بلدم من همه جهان رو میتونم برات خلاصه کنم. من من من من من من من من من من
و اون قدر در مورد خودش با تو صحبت میکنه که حس میکنی همون ذهن هستی و باهاش یکی میشی و در نهایت میبینی که رشد های دلخواهت اتفاق نمی افته. دلیلش در ادامه:

جهان هستی چیزی برای ارائه کردن به یک همه چیزدان ندارد.

به خاطر همین دلیل هم هست که اساتید معنوی به شاگردانشون میگن قبل از آموزش دیدن ذهنت رو از همه چیز خالی کن و بگو من هیچ چیز بلد نیستم. در این حالت میتونی رشد کنی اما اگه با شرطی شدگی ها و تمام اطلاعاتی که از کتاب ها در ذهن داری، قدم در مسیر خودشناسی و معنویت بگذاری خیلی زود سرخورده میشی. چون جهان هستی هیچ چیز برای ارائه به یک همه چیزدان ندارد.

تله 3- خود-شفاف‌سازیِ افراطی:
زمانی که حس میکنی هر احساسی که داری حتما دلیل روانشناختی داره. در این زمان دقیقا داری رشد خودت رو به تعویق میندازی. من حس میکردم خوب این حس من به خاطر این مساله است پس این مساله باعث این مورد شده و این مدام باعث نشخوار فکری میشد. در حالی که حس من فقط یک حس بود که قراره خیلی زود هم عبور میکنه و تمام شه اما این شفاف سازی افراطی باعث شده بود نتونم در لحظه حضور داشته باشم و مسائل رو تجربه کنم. باید بدونی نباید به خودت و احساساتت و اون چه که هستی حساسیت زیادی نشون بدی. چون در این حالت وارد خودخوری و خودسرزنشی میشی که خوب چرا پس این زندگی روند صعودی نمیگیره و در این حالت هست که دیگه به هیچ عنوان خبری از رشد نخواهد بود چون موفقیت با خودخوری و خودسرزنشی و نشخوار فکری مطلقا تناسبی نداره.

تله 4- کمالگرایی:
من از کودکی به خاطر سختگیری خانواده و مدرسه در تله کمالگرایی گرفتار بودم که یا بهترین باشه یه کلا من نمیخوام در حالی که بهترین، از نظر هر شخصی، هر خانواده ای، هر جامعه ای هر فرهنگ و هر کشور و هر قاره و هر کُره ای در این جهان هستی؛ متفاوت از بقیه است.
پس من به دنبال بهترین بودن برای راضی کردن کی بودم؟ دیدم هیشکی مهم تر از خودم نیست که رهاش کردم و دنبال بهترینی هستم که معلوم نیست چیه اصلا...
و این موضوع مختص تنها مریم عباسی نیست و همه و همه و همه به نوعی درگیر این تله هستند. در خودشناسی و معنویت این تله به این شکل بروز میکنه که من اینی که هستم کافی نیستم و از خودم خوشم نمیاد و اون آدمی که من میخوام الان در این جسم زندگی نمیکنه و این تله که در ظاهر خیلی سطحی به نظر میرسه تا عمق زندگی هر شخصی رو میتونه بسوزونه... طوری که شخص بعد از 50 سال ببینه که حتی یک روز هم زندگی نکرده و خوش نگذرونده و چون خوش نگذرونده و خوشحال نبوده نتونسته به موفقیت و جایگاه دلخواهش هم دست پیدا کنه. تنها کافیه که خودت رو نوری از نورهای بی نهایت خداوند ببینی و بدونی که تمام جهان هستی و خدا تو رو به همین شکلی که هستی با همین کارهایی که امروز میتونی انجام بدی و با تمام اشتباهاتت بی نهایت دوست دارند. حتی اگه قراره یه روز آدم خیلی بهتری بشی باید این شخصی که امروز هستی رو عاشقانه دوست داشته باشی و از زندگی کردن در کنارش نهایت لذت رو ببری.

تله 5- عدم تشخصی صدای ذهن از قلب
تو صداهای تو ذهنت نیستی... این جمله یه جمله کلیشه ای شده اما اگه درکش نکنی به هیچ عنوان نخواهی توانست مسیر رشد رو در پیش بگیری همون طور که من تا زمانی که این رو نفهمیدم نتونستم کوچکترین رشدی کنم. تو صداهای ذهنت نیستی...
بیا تا با هم یاد بگیریم...
اگه در مورد خودشناسی تحقیقاتی داشتی پس میدونی که انسان روحی هست که جسم هم داره و زمانی که وارد زندگیش میشه مغزش با توجه به محیطی که داره رشد پیدا میکنه یه سری مفاهیم رو با شبکه های عصبی تشکیل شده اش برای خودش تعریف میکنه و اگه بازنگری و بازسازی نشه تا آخر عمر با همون مفاهیم پیش میره. این میشه صدای ذهن و صدای مغز که میخواد فقط از بقای شما دفاع کنه و هیچ ماموریت دیگری نداره مگر این که شما بهش ماموریت بدین.
صدای ذهنی چی میگه؟ میگه تو نمیتونی چون مامانت فلان روز گفت تو نمیتونی یه بشقاب رو درست بیاری سر سفره پس تو ناتوان هستی... نگاه کن این موضوع رو تعمیم داده به تمام جوانب زندگیت. یعنی به خاطر این که در 4 سالگی نتونستی بشقاب رو بیاری و از دستت افتاد شکست شما در ذهنت همون انسان ناتوان موندی و اگه نتونی این صدا رو از صدای روحت که میخواد ابدیت و نهایت توانمندی رو تجربه کنه، تشخیص بدی و تفکیک کنی و تصمیم بگیری که صدای کدوم رو گوش بدی در نهایت خواهی باخت. زندگی خودت رو به ذهنت خواهی باخت... چون تو روحی هستی که میتونه هر چیزی رو در نهایت خودش تجربه کنه و هیچ نقصی در اون راه نداره و نقص تنها از ذهن و شرطی شدگی ها بالا میاد........
دوست عزیزم تو صدای ذهنت نیستی تو روحی ازلی و ابدی هستی که میتونه تمام خواسته هاش رو در عالم ماده به منصه ظهور برسونه.

در این مقاله با هم 5 تله مسیر خودشناسی رو با هم چک کردیم. از تجربه های دیگران تجربه کسب کن... این باعث میشه که عمرت رو به تجربه کردن تجربه دیگران اختصاص ندی و خیلی زود به خواسته هات برسی.

امیدوارم در ارتعاش عشق و ثروت و شادی مرتعش بشین.

مریم عباسی
16.04.1405 سه شنبه.