پایِ من و دستِ تو

❣️وقتی نتونی پای خودت وایسی نمی‌تونی دست هیچ‌کس رو بگیری؛ چه برسه به این که بخوای دستش رو توی دستت نگه داری. وقتی از ترسِ دیگران خودت رو فراموش می‌کنی اون‌وقت طوری دیگران فراموشت می‌کنن که هرقدر بخوای خودتو اثبات کنی اونها کمتر باورت می‌کنن. حق هم دارن. چون تو به خودت هم رحم نکردی. ترسیدی و مدام خودِ واقعی‌ت رو پنهون کردی و این‌طور واقعیتْ مخفی شده. اما از اونجا که این واقعیت بالاخره برملا میشه تو دیگه نمی‌تونی اون‌طور که "باید" از خودت دفاع کنی. چون شدی چوپان دروغگو و صداقت در مورد تو هیچ محلی از اِعراب نداره. درین‌صورت گرگ چنان می دَرَدِت که جز درد هیچی حس نمی‌کنی و از شدت رنجی که می‌کشی فقط می‌خوای بمیری که بَلْکَم راحت بشی. اما نمی‌میری چون قراره بالاخره از بین همه، خودت رو به عنوان نفر اول زندگیت انتخاب کنی.

قراره با وجود ترسْ کار درست رو انجام بدی نه این‌که اون موقع که نمی‌ترسی کار درست رو نمایش بدی. همین نمایش پات رو تو چاله‌ای گیر می‌ندازه که از صدتا چاه بدتره و سخت‌تر ازش می‌تونی بیای بیرون. گاهی هم شاید نتونی ازش خلاص شی. ولی این‌جا هم قصه تموم نمیشه و یه انتخاب داری.

این‌که کلا از نمایش بیای بیرون و خودِ خودت رو زندگی کنی. هرقدر هم که از خودت بدت بیاد باز بهتر از خودِ نمایشیه. چون بالاخره می‌تونی با خودت واقعی‌ت روبرو بشی و براش کاری بکنی؛ برای زخم‌هایی که به این روز انداختنت. برای موقعیت‌هایی که مجبور شدی توشون زندگی کنی و به اجبار به چیزی تبدیل شدی که الان هستی و ازش شرمت میشه. خبر بدش اینه که هیچ چاره‌ای جز روبرو شدن باهاش نداری و خبر خوب اینه که وقتی بدونی زمینِ بازیِ واقعی کدومه می‌تونی به هر سختی هم که شده بازیِ زمینِ خودت رو یاد بگیری. اون‌وقته که اگر از کسی رودست بخوری و ظاهرا بازنده بشی خیلی زود می‌تونی بازی رو به نفع خودت و در عین حال نه به ضرر دیگری؛ طراحی کنی و برنده حقیقیِ بازیِ باخته باشی. خوبی کار دنیا اینه که هیچی رو فراموش نمی‌کنه. این‌که کی بودی و می‌خوای کی باشی. چیکار کردی و می‌خوای چیکار کنی. اما تو فراموش می‌کنی. یعنی تمام سعی‌ت رو می‌کنی که بدی‌ها رو فراموش کنی و فقط تا می‌تونی کار خوب انجام بدی. این خوبه ولی نمی‌دونی کار بد همزاد کار خوبه. چون وقتی بد رو بلد باشی خوب بودن انجام و دَرْکش دلچسب‌تره؛ موندنی‌تره؛ ساده‌تره؛ ولی شاید آسون نباشه.

دنیا برات بد نمی‌خواد اما از بد که فرار کنی مدام دنبالت میاد. بد رو میاره که تو راحت‌تر خوب رو بشناسی و انتخابش کنی. حالا تو اگر طبق تجربه این رو اجرا کردی که هیچ؛ وگرنه مجبوری مثل وقتی تو بازی مار و پله، رسیدی دَمْ دَمایِ ختمِ بازی، یهو یه مارِ بدْ طولانی نیشت میزنه و دوباره باید از اول تاس بریزی. انگار نه انگار که یه عالمْ وقته که دستات دارن تاس می‌گردونن و تاول زدن ازین‌همه چرخیدن و غلطیدن و رقصیدن ❣️

#دلچسب #موندنی #تاس #رقصیدن #غلطیدن