کاش دریا باشیم!

می‌خوام در این پست یکی از بهترین داستان های زندگیم رو که شنیدم براتون تعریف کنم.
داستانی که هر چقدر که میگذره مثال های بیشتری براش پیدا میکنم و به درست بودنش پی می برم.
میگن یه روز پیرمرد حکیمی به شاگردش گفت یه مشت نمک توی لیوان آب بریز و بعدش آب رو بخور.
شاگرد آب رو نوشید و بعدش گفت خیلی شوره‌.
پیرمرد گفت حالا همون نمک رو داخل این رودخونه بریز و بعدش ازش بخور.
شاگرد این کارو کرد و بعد گفت کاملا شیرینه و اصلا اذیت نمیشم.
پیرمرد در جواب گفت مشکلات زندگی هم مثل همین نمک هستش.
اگه ظرفیت روحمون مثل دریا باشه میتونیم باهاش کنار بیایم.
ولی اگه مثل لیوان باشیم زیر بار مشکلات خم میشیم.
زندگی سرشار از نمک هاست.
این ما هستیم که تصمیم می گیریم دریا باشیم یا لیوان...
واقعا میشه گفت که تموم انسان ها روی کره زمین به دو دسته ی لیوان و دریا تقسیم میشن!
بعضی از دانش آموزها بد بودن وضع مالی خونوادشون باعث میشه که انگیزه پیدا کنن و شدیداً درس بخونن یا این که جایی شاگردی کنن.
ولی بعضیا با خودشون میگن ما که فقیر هستیم و در ایران هم که به دنیا اومدیم.گور پدر درس و تلاش.بیا بریم درگیر مواد بشیم و دوست دختری پیدا کنیم تا کمی بهمون تسکین بده!
یا یه فردی ممکنه پدر مادرش رابطه خوبی نداشته باشن و مدام دعوا کنن.
اگه ظرفیت روحیش بزرگ باشه از همین شلوغی ها برای افزایش صبر و خودسازیش استفاده می‌کنه و برای مطالعه کردن انگیزه میگیره تا بعدا زندگی گرمی رو بسازه.
ولی اگه انسان ضعیفی باشه می‌ره داخل اتاقش و فقط گریه می‌کنه!
آخرم به خاطر کمبود محبت و سادگیش گیر یه پسر یا دختر لاشی میفته...
جالبه که بدونین طبق آمار ده سال پیش بیشترین علت خودکشی در جوون ها نه به خاطر فقر و مشکلات خانوادگی بوده و نه به خاطر پوچی!
مهم ترین دلیلش شکست های عشقی بوده.
تو همین مدرسه ای که درس میدم میگفتن چند سال پیش دانش آموز سال هشتم عاشق یکی از فامیل هاش شده بود و چون اون دخترو بهش ندادن با تفنگ پدرش خودشو کشت...!
یعنی تا چه حد می‌تونه ظرفیت روحی یک انسان پایین باشه که به خاطر یه نفری که معلوم هم نیست به صورت قطعی در آینده خوشبختش می‌کنه خودشو بکشه!
بتهوون که یکی از مشهورترین موسیقی دان های تاریخ هست چند باری عاشق دخترایی از طبقه اشراف شده بود.
یعنی اونایی که وضع مالیشون خوبه و به شدت زیبا هستن.
ولی اون دخترا مدام بتهوون رو مسخره میکردن و اصلا بهش محل نمی دادن.چون اون زمان موسیقی دان بودن اصلا شغل حساب نمی شد.
این دلشکستگی ها باعث شد که بتهوون احساسات عمیق تری نسبت به موسیقی پیدا کنه وحتی بعضی ها میگن که قطعه ی سونات مهتاب که یکی از شاهکار هاش هستش رو به خاطر همین شکست هاش سروده!
چقدر یه آدم می‌تونه روحش بزرگ باشه!
با یکی از کشتی گیر های ایرانی که قهرمان جهان شده بود مصاحبه کردن و گفتن راز موفقیتت چی بود؟
و اون گفت که میخواستم چرخه فقر رو در خونوادم بشکونم.
یعنی این شخص هم پدرش فقیر بود.
هم پدرش بزرگش.
هم هفت جدش.
ولی چون دریا بود از سختی هاش درس گرفت و گفت تا کی بدبختی و فلاکت؟
و آینده ی خودشو تأمین کرد.
واقعا ما انسان ها هر لحظه در حال انتخاب هستیم.
مخصوصا موقع به وجود اومدن چالش ها.
باید بین دریا بودن یا لیوان بودن یکی رو انتخاب کنیم!