تربیت تک‌بعدی

تا به حال شده که فرزندتان با خوشحالی به خانه‌ بیاید و بگوید: "سلام مامان، امروز من برای گروه سرود مدرسه انتخاب شدم."

واکنش شما چیست؟ آیا بعد از آفرین گفتن ظاهری در دل، یاد‌آوری از درس عقب‌افتادن، کارهای اضافی، نمره پایین به دلیل عدم حضور در کلاس و هزاران چیز دیگر یادتان نمی‌آید؟ و البته منتظر فرصتی برای گلایه‌اش از گروه سرود و اعضا می‌مانید و با گفتن: "دخترم مهم درس خوندن هست، اصلن انصراف بده." ضربه‌ی نهایی را وارد می‌کنید.ولی این وسط‌های کار یادمان باشد که هدف از تربیت فرزند، تبدیل او به یک موجود تک‌بعدی نیست بلکه کم‌ترین چیزی که در آن گروه سرود درب‌و داغان مدرسه یاد می‌گیرد؛ مشارکت در کار گروهی، مسئولیت پذیری، افزایش دامنه ارتباط، دفاع کردن از حق و مهم‌تر از همه کسب تجربه است.

اختیار دست خودتان است اما برای تربیت یک انسان همه‌فن حریف فقط درس جوابگو نیست.