خسته ام از آرایش کلمات

نوشته هایم را پنهان کردم تا کسی آنها را نخواند راجبش نوشتم اما هیچوقت آنها را به او نشان ندادم شاید اگر آنها را می دید حرف هایم را باور می کرد شاید مسخره باشد اما نویسنده ای ام که خسته شده از آرایش کلمات و بیان آنها به شیوه ی ادبی از امروز به بعد فقط می خواهم برای دل خودم مضخرف بنویسم مصخرفاتی که دوستشان دارم زندگی پست است پس هیچوقت از تکراری و مسخره بودنش ننالیده ام پذیرفته ام که زندگی رنج کشیدنی بی معناست برعکس افسانه هایی که برایمان گفته اند زندگی هیچ انسجام و معنایی ندارد زندگی مجموعه ی بزرگی از اتفاقات است که شما هیچ نقشی در آن بازی نمی کنید برعکس چیزی که خانواده و دین و کتاب ها و فیلم ها به شما نشان می دهند دنیا مجموعه ای از مکانیسم های پیچیده است که در بسیاری وقایع شما متغیری بی اهمیت اید باید بپذیرید که ما هیچ نقشی نداریم و این تنها راه آزادی است از توهم سرنوشت خودتان را برهانید نمی خواهم شروع به زدن حرف هایی کنم که بارها آنها را شنیده ایم راستش زمانی بود که نوشتن تنها انگیزه ای بود که برای بیدار شدن از خواب داشتم اما این روزها حتی نوشتن یک صفحه برایم سخت ترین کار دنیاست و این دیگر اذیتم نمی کند زندگی همین است خسته ام از اینکه فقط می‌توانم از دورترین نقطه ی ممکن تماشایش کنم از اینکه کتاب خواندن برایم تبدیل به یک فعالیت طاقت فرسا شده متنفرم از هضم و تحلیل کردن متنفرم نباید مجبور می شدیم که خیلی چیزها را بفهمیم دوست دارم که دوباره به عشق باور پیدا کنم می خواهم خودم را در آغوش بگیرم می خواهم آزاد باشم یک زندگی عادی می‌خواهم آرامش می خواهم از نوشته های دیگران که با دقت آرایش شده اند خسته ام ای کاش دنیای بی آرایش آدم ها را می دیدم و می شناختم شاید در آن دنیا همه چیز به شکل دیگری پیش می رفت شاید آن دنیا جای زیباتری می توانست باشد از تاریکی درونم که هر روز بخش بیشتری از وجودم را می بلعد متنفرم از فوران احساسات ناگهانی ام و غیب شدن چند ماهه شان متنفرم ای کاش خستگی ام برطرف شود ای کاش روزی برسد که او دوباره مرا ببیند ای کاش بتوانم دوباره زندگی کنم و نفس بکشم ای کاش مجبور نبودیم هیچوقت از کلمه ی ای کاش استفاده کنیم.