حرکت کن پشت سرت را نگاه نکن قدم بردار یکی پس از دیگری .رفتن و رفتن و رفتن . گذر کن از اندیشیدن و دلیل یافتن برای اتفاقات .یکی میگوید خیر بوده و یکی میگوید شر است . اگر هدف مسیر باشد چه اهمیتی که چه رخ میدهدچه اهمیتی که دلیل چیست . خسته می شوی , نا امید میشوی , شک میکنی , تنها بیاندیش که چاره چیست و راه کدام است .حرکت کن و از کوچکترین دلخوشیها لذت ببر و قدرش را بدان حتی اگر به اندازه لحظه ای باشد .کافیست در گذشته ماندنها ,کافیست به دنبال دلیلهای ماورایی گشتنها . چاره رابجوی حلش کن , حل نمیشود ؟ گذر کن و باز رفتن و رفتن . میبینی مثل کوهپیمایی است هرچه هدف سخت تر و دور تر قدر لحظه ها رابیشتر میدانی قدر آذوقه ات را و دیگر مهم نیست مانع روبرویت چگونه است به دنبال مسیر میگردی .به دنبال چرایی وجود مانع نیستی .میروی و میروی ولذت میبری حتی از نسیمی .
ادامه بده تو لایق زیباییهای مسیر هستی هر اندازه سخت و پرچالش
