آری، یادم هست…
قرارمان این بود
که دراماتیک باشیم
آنقدر که تالارِ روزمرگی
از فریادِ دیالوگهایمان
بلرزد…
قرارمان این بود
که جفت و نزدیک باشیم
حتی وقتی ماه خاموش است
و شب، تنهاست…
قرارمان این بود
که شبشعرِ عشق
همیشه برپا باشد
و بلیتهایمان
به نامِ ابدیت
چاپ شود…
آری،
قرارمان را
فراموش نکردهام…
تو چطور؟
