عُلقیّت نوعی اسم مصدر یا مفهومی انتزاعی از همین ریشه است که حــالت و ماهیــتِ چسبیدنِ دو چیــز را میرساند. آن کس که عُلقیت را تکرار میکند، خود ناظر است و اجازهی فــکر کردن دارد در حالی که مسئــله، راجعبه چگونگی دلبستگی و تعلق است.
