بله درست شنیدی
چرخه فداکاری اینجوریه:ازخودت میگذری اول و خودتو نادیده میگیری بعد خشمگین میشی بعدتراحتمالا بروزش میدی بعد که بروزش میدی هیچکس بهت حق نمیده هیچ بلکه جمله معروف "خودت خواستی"مثه یه زنگ زشت تو گوشت طنین انداز میشه
خودت خواستی
بی رحمانه و تلخ و اتفاقا حقیقته
چون اولین کسی که تورو نادیده گرفت خودت بودی با پذیرش کاری که ته دلت نمیخواستی انجام بدی ولی پا رو خودت گذاشتی و قبولش کردی
و با یه بار بزرگ خشم خودتو باز تنها گذاشتی
توقعت از بقیه چیه؟!
یک حقیقت تلخ وجود داره اونم اینکه تو کسی نیستس که بتونی زندگی کسی رو تغییر بدی
خدا به اون بزرگیش تا کسی نخواد واقعا و نپذیرتش نمیتونه کمک کنه چه برسه به من و تویی که بنده ایم
پس ببین الکی خودتو فدای این و اون نکن
نه تنها کمکی نمیکنی بلکه وضعو بدتر میکنی هم برای خودت هم بقیه
و درنهایت تبدیل میشی به یک موجود غرغرو که همه ازت فاصله میگیرن هیچکسم قدرتو نمیدونه
