🐜 مورچه‌هایی که دیگر سراغ قند نمی‌آیند

بیست سال پیش اگر چند دقیقه قندان را بی‌پوشش می‌گذاشتی، مورچه‌ها صف می‌کشیدند.
اما امروز، با وجود حضور مورچه‌ها در خانه، قند در دسترس است و هیچ خبری از آن هجوم نیست.

قند همان است، مورچه همان — ولی واکنش تغییر کرده.

این تغییر کوچک شاید نشانه‌ی بزرگی باشد:
ترکیب شیمیایی قندها در این سال‌ها دگرگون شده، افزودنی‌ها و مواد صنعتی جای سادگی گذشته را گرفته‌اند.
شاید چیزی که ما هنوز شیرین می‌پنداریم، برای طبیعت دیگر جذاب و حتی خطرناک شده است.
🔔پس حواسمون باشه ....
اما این فقط مسئله‌ی تغذیه نیست؛
در مدیریت هم همین‌گونه‌ایم.
گاهی هنوز به دنبال همان "قندهای قدیمی" هستیم:
پاداش‌های تکراری، ساختارهای فرسوده، اهدافی که زمانی معنا داشتند ولی امروز تهی از انگیزه‌اند.

🔹 مورچه‌ها تغییر را زودتر از ما حس کرده‌اند.
آن‌ها دیگر به هر چیزی با برچسب «شیرین» اعتماد نمی‌کنند.
ما اما هنوز با عادت و بی‌توجهی می‌خوریم، می‌گوییم «شیرین است»، و دیر می‌فهمیم که سمی بوده.

🔸 درس مدیریتی:
در جهانی که ترکیب هر چیز مدام تغییر می‌کند،
وظیفه‌ی مدیران این است که پیش از تقلید، تحلیل کنند —
و پیش از مصرف، تشخیص.

گاهی نگاه یک مورچه، از بسیاری از گزارش‌های مدیریتی عمیق‌تر است.

برگ درختان سبز در نظر هوشیار .....

✍️میثم‌ باقری نوری