فردی به ما نگاه بدی میکند. یکی از نزدیکان، ناامیدمان میکند. فردی که به او اعتماد داشتیم به ما دروغ میگوید. چنین چیزهایی بخشی از زندگی است.
وقتی به دلخواهمان با ما رفتار نمیشود، عصبانی شدن، قهر کردن یا به شکلی پنهانی متنفر شدن آسان است.
و همینطور که زمان میگذرد و ما با انسانهای دیگری تعامل میکنیم، اضافه شدن چنین احساساتی به آنچه آهنربای رنجش مینامم آسانتر میشود.
شما رفته رفته دلسردتر میشوید و به جای پردازش احساساتی مثل ناراحتی، ناامیدی و عصبانیت و خلاص شدن از شرشان، فقط آنها را بیشتر جذب میکنید و در آنها غوطهور میشوید و اجازه میدهید رنجش و دلخوری مانند زخمی بزرگ در روحتان به وجود آید (زخمی که هر لحظه از زندگیتان را از بین میبرد)
این نکته را به خاطر بسپارید: «هرچه آهنربای رنجشتان بزرگتر شود، دیدگاهتان را بیشتر تحت تاثیر قرار میدهد.»
شما شروع به دیدن مشکلاتی میکنید که حتی وجود ندارند. رفته رفته احساس میکنید دیگران به عمد برای آسیب زدن به شما کارهایی را انجام میدهند که واقعاً انجام نمیدهند. به این باور میرسید که این جهانِ گاه سختگیر و در عین حال شگفت انگیز، مکانی بسیار ترسناک است. ما همهچیز را نه آنطور که هستند، بلکه آنطور که خودمان میخواهیم میبینیم.
به شما پیشنهاد میکنم چشمپوشی کردن را یاد بگیرید. از خودتان محافظت و دفاع کنید. ما با رفتارمان به مردم میگوییم که چگونه با ما رفتار کنند. شما هرگز نباید اجازه دهید کسی حقتان را پایمال کند. با این حال، پیشنهاد میکنم میزان تحمل و مهربانیتان برای دیگران را افزایش دهید. ما نمیدانیم آنها با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم میکنند. مطمئناً آنها هم همه تلاششان را میکنند (حتی اگر همه تلاشها نتیجه جالبی به همراه نداشته باشد)
- ثروتی که نمیتوان با پول خرید | رابین شارما _ ص۲۳و۲۴
انتشارات آذربیان
