ادبیات کلاسیک ایران، دارای آرایه ای خاص به نام ایهام و ابهام است.
همیشه برایم سوال بود که چرا ادبیات ایران باید همچنین آرایه هایی داشته باشد؟ صحبت رک و راست یا صاف صادق سخن گفتن مگر ایرادی دارد؟
مگر آدم های صاف و صادق پذیرش ندارند ؟؟
همه این موارد در کلام استادی به تلاقی نشست در یک جمع مردانه چندین نفره مطرح کرد:مرد های که همانند ارایه ابهام زندگی و سخنان ابهام گونه میگویند.همواره در تمام مراحل زندگی موفق ترن.
هنوز حرف ها برام قابل باور نبود.
یکی از دوستانم که خبره ارتباط برقرار کردن بود، سوال کردم.پاسخش عجیب و غریب به نظرم آمد، میگفت:(خودت را رو نکن و روی دایره نریز. )
باز هم یک حس لجاجت نمیگذاشت .حرف خودم را درست تر میدانستم.((دم های صاف و صادق همیشه بهترند.))
اتفاقاتی در این دو ساله زندگی من افتاده که متوجه حرف ها شدهام.
در معامله، ارتباط برقرار کردن یا حتی کار.
نکته جالب این موضوع این است که خانم ها و دختران به صورت ذاتی این بازی و معادله را به آسانی حل میکنند.اما برای آقایان این موضوع کاملاً برعکس است و حتماً باید آن را آموزش ببیند تا بتوانند آن را حل کنند.
نشاید خوشایند اما حقیقت ها زندگی را از واقعیت ها
دور کرده.
