🖊️محمدرضا مهران جلیل
ساده، کوتاه و مختصر :
هوش مصنوعی تولید محتوای متنی، بصری و صوتی را دموکراتیزه کرده است.
اما تفکر، تجربه و شجاعت هنوز کمیاب است.
امروزه تولید محتوا دیگر امتیازِ گروهی خاص نیست.
بلکه هر کسی میتواند بنویسد، طراحی کند، تحلیل کند.
و مسئله این نیست که چه کسی میتواند تولید کند؛
مسئله این است که چه کسی میداند چه چیزی، چرا، و با چه مسئولیتی باید تولید شود؟
آنچه امروز کمیاب است، ابزار نیست، دسترسی به اطلاعات هم نیست.
– فهم مسئلهی واقعی
– توان صورتبندی تفکر
– تجربهی دیدن تلهها پیش از وقوع
– شجاعت گفتن حقیقتِ واقعی، نه حقیقتِ ساختگی و دلخواه دیگران، چیزهای کمیابی است که هوش مصنوعی توان پردازش و تولید آن را ندارد.
هوش مصنوعی تولید محتوا را آسان و دسترسی آن را برای عوام الناس تسهیل کرده است.
اما قادر نیست به ما تفکر و معنا و فهم ارائه کند.
چون معنا بدون بدن شکل نمیگیرد.!
فهم، حاصل تجربهی زیسته و مواجهه با پیامدهاست. هوش مصنوعی بدن ندارد که با حسهای آن بودن را تجربه و فهم کند.
هوش مصنوعی توان ریسک کردن ندارد و مسئولیت داشتن را زیست نمیکند.
آنچه میفهمد، بازنمایی تجربهی انسان است، نه خودِ تجربه.
به همین دلیل، هوش مصنوعی میتواند ابزار باشد، تحلیلگر باشد و تولید را تسهیل کند؛
اما نمیتواند معنا را تجربه کند،
شجاعت حمل و اعمال کند
یا مسئولیت را زیست و حس کند.
امروزه تولید محتوا فراوان و بی کران است.
اما توان قضاوت انسانی هنوز دست نیافتنی است.
