گاهی تقصیر هیچکس نیست.
ناظر موقعیتی میشوی که حق با هر دو نفر است. دو نفری که با هم غریبهاند و در این لحظه در تعارض هم قرار گرفتهاند. هیچ کدام به عمد نمیخواهند دیگری را اذیت کنند.
در این شرایط، در جوابِ یکی که گفت «ببخشید»، دیگری باید چه بگوید؟ آخر حق با او هم بود. حق با هر دو بود. چه کسی از دیگری باید عذرخواهی کند؟ خندهدار است که در جوابش تو هم بگویی ببخشید!
باید سکوت کنند؟ باید یکی به دیگری بگوید «خواهش میکنم» و تمام؟ یا مثلاً بگوید «نه شما ببخشید» و با تعارف کردن بحث را تمام کند؟
آخر معذرتخواهی کردن در جایی که تقصیر تو نبود، حرفِ اضافهای بیش نیست. مگر در این موقعیت باید هر دو نفر از هم عذرخواهی کنند؟ وقتی هر دو میدانند که در آن لحظه تلاش خود را کردهاند و نشد...
پینوشت: میدانم کسانی هستند که حتی وقتی مقصرند، بلد نیستند درست عذرخواهی کنند؛ یا شاید هم نمیخواهند! این نوشته برای آن موقعیتها نیست. کنار آمدن با آن شرایط بماند برای وقتی دیگر...
