اگر از این زاویه به موضوع نوشتن بنگریم که کیفیت نوشته ها در نویسندگی، خود باید افزایش یابد و تأثیر چندان مستقیمی بر بالا بردن کیفیت نوشتههایمان به صورت مصنوعی یا از طریق میانبر نمیتوانیم داشته باشیم، کمیت یا به زبان ساده همان زیاد نوشتن، اهمیتی بیشتری - نسبت به کیفیتِ نوشتن یا خوب نوشتن - می یابد.
اتفاقاً دکتر ناهید عبدی، در کتاب نوجوان نویسنده که در انتشارات کلید آموزش به چاپ رسیده است (سال ۱۴۰۰)، در بخش چهارم کتاب، صفحهی ۱۴۳ به این موضوع اشاره کرده است. تحت عنوانِ «ریاضی را در نوشتن دوست داشته باش».
در انیمیشن داستان اسباب بازی آدم ربای وودی، مستخدم را برای تعمیر کردن بازوی کنده شدهی وودی خبر می کند. او از مستخدم می پرسد: «بسیار خب. کارت چهقدر طول می کشه؟» مستخدم در جواب می گوید: «هنر رو که نمی تونی هل بدی.»
اما به قول نویسندهای به اسم آن هندلی، تو این شُعار را به خاطر نسپار چون بعضی وقتها مجبور میشوی هنرت را هل بدهی وگرنه خلاقیت و هنر تو روی کاناپه لم میدهد و چیپس و پفک میخورد.
بارها در این کتاب اشاره کردهام که برای بهتر نوشتن لازم است هر روز بنویسی.
تعداد کلمههایی که هر روز می نویسی مهم هستند. مهمتر از این که چه قدر خوب و با کیفیت می نویسی. وقتی نتوانی چیزی را اندازه بگیری، نمیتوانی آن را به درستی مدیریت کنی؛ اما وقتی هدفهای عددی برای خودت در نظر میگیری، احتمال این که بتوانی به آنها برسی خیلی بیشتر میشود.
در ادامه، دکتر ناهید عبدی اشاره می کند که نسبت به حساب و کتاب تعداد کلماتی که روزانه مینویسی آگاه باش. این که یک معلم سختگیر برای خودت باش. و در انتها این موضوع را بیان میدارد که اصل مهم، روشن نگه داشتن چراغِ نوشتن است. اتفاقاً در کتاب خرده عادت ها از استفان گایز هم از منظر دیگری این موضوع بیان میشود. این که چراغ نوشتن - یا هر موضوع دیگری که در زندگی برایمان مهم است - روشن نگه داریم و روش پیشنهادی آن کتاب (کتاب خردهعادتها) بهکاربستن روتینهای بسیار کوچک است.
تا وقتی که تعداد کلماتی که برای هر روز انتخاب کرده ای به پایان نرسیده، دست از کار کردن نکش.
تعداد کلمات را هم با توجه به بُنیه و توان خودت انتخاب کن. ممکن است یک نفر با نوشتن روزی سه هزار کلمه هم راحت باشد و شخصی دیگر با نوشتن روزی پنجاه کلمه شروع کند. مهم است که با خودت قدری سختگیر و کاملاً جدی باشی و به مرور زمان تعداد کلماتی که در نظر میگیری را بیشتر کنی؛ اما فراموش نکن که مهم ترین اصل این است که چراغ نوشتن را هر روز روشن نگه داری و حساب نوشتههای روزانهات را داشته باشی.
