نقطه ای مفروض در روان بشر است که اگر فهم نشود کمینگاه فریب و ابلیس است و اگر فهم شود جایگاه حضور خداست. در حالت اوّل منجر به صفات و کردارهائی مثل خود – شیفتگی، خود – فریبی، خود – دزدی، خود – خوری، خود – مسخره گی و خود – کشی می شود و در حالت دوّم منجر به خود – خدائی می شود که آرامش مطلق است.
📗 فرهنگ خان جانی، نمونه ای از فرهنگ عرفانی لغات، حرف خ
✏️مؤلف : #استاد_علی_اکبر_خانجانی
📆 تاریخ تألیف : ۱۳۸۳
