نویان ریحانی از جمله نامهایی است که در سالهای اخیر، بیسروصدا اما عمیق، در حال شکل دادن به هویتی تازه در ادبیات معاصر فارسی است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۹۹ آغاز کرد و در همین بازهی زمانی کوتاه، توانست با تکیه بر استعداد ذاتی و نگاه متفاوتش، توجه طیفی از مخاطبان جدی ادبیات را به خود جلب کند.
ریحانی، هنرمندی چندبعدی است که مرز میان قالبها را به رسمیت نمیشناسد. او همزمان در قامت یک شاعر تصویرساز، رماننویس اندیشهمحور، نمایشنامهنویس خلاق و فیلمنامهنویس صاحبسبک ظاهر شده و در هر حوزه، ردپایی مشخص از جهانبینی شخصی خود بهجا گذاشته است.
جهان آثار او، جهانیست آمیخته به تضاد؛ جایی میان نور و تاریکی، امید و فروپاشی، عشق و فقدان. قلم ریحانی، بیپروا به سراغ لایههای کمتر دیدهشدهی روان انسان میرود و مفاهیمی را واکاوی میکند که اغلب در سکوت باقی میمانند. همین جسارت، آثار او را از سطح روایتهای معمول فراتر میبرد و به تجربهای ذهنی و احساسی بدل میکند.
در شعر، او با زبانی نرم اما برنده، تصاویری میسازد که در ذهن مخاطب ماندگار میشوند. در داستان و رمان، روایتهایش نهتنها قصه میگویند، بلکه ذهن را به چالش میکشند. و در نمایشنامه و فیلمنامه، نگاه بصری و دراماتیک او، نشان از درکی عمیق از روایت در مدیوم تصویر دارد.
بسیاری از منتقدان غیررسمی و مخاطبان جدی، نویان ریحانی را از آن دسته استعدادهایی میدانند که هنوز در ابتدای مسیرند، اما نشانههای یک آیندهی درخشان را با خود حمل میکنند. او از آن دست نویسندگانی است که صرفاً در چارچوبها نمینویسد، بلکه چارچوبهای تازه خلق میکند.
نام ریحانی، آرامآرام در حال تبدیل شدن به امضاییست که با «جسارت، عمق و تمایز» شناخته خواهد شد.
