«چرا اینقدر به پیامها حساس میشوم؟»
«چرا وقتی دیر جواب میدهد، آرامشم را از دست میدهم؟»
«چرا مدام میترسم یک روز ترکم کند؟»
این سؤالها برای بسیاری از زنانی که با اضطراب دلبستگی زندگی میکنند، آشنا هستند.
آنها معمولاً بسیار عمیق دوست دارند، برای رابطه تلاش میکنند و از صمیمیت استقبال میکنند.
اما همزمان با یک نگرانی دائمی نیز زندگی میکنند:
«اگر او را از دست بدهم چه؟»
در این مقاله بررسی میکنیم اضطراب دلبستگی در زنان چگونه خود را نشان میدهد، از کجا میآید و چگونه میتوان آن را مدیریت کرد.
اضطراب دلبستگی یک الگوی رابطهای است که در آن فرد دائماً نگران امنیت رابطه است.
این نگرانی معمولاً به شکل ترس از:
طرد شدن
ترک شدن
جایگزین شدن
یا از دست دادن عشق
ظاهر میشود.
فرد ممکن است در ظاهر آرام به نظر برسد اما در درون دائماً در حال ارزیابی وضعیت رابطه باشد.
تغییرات کوچک برای او بزرگ به نظر میرسند.
مثلاً:
دیر جواب دادن پیام
کوتاه شدن تماسها
تغییر لحن
میتواند اضطراب زیادی ایجاد کند.
گاهی بارها نیاز دارد بشنود:
دوستم داری؟
ناراحت نیستی؟
همه چیز خوبه؟
ممکن است ساعتها درباره یک پیام کوتاه فکر کند.
حتی وقتی رابطه خوب پیش میرود، ذهن او گاهی سناریوهای جدایی را میسازد.
گاهی رابطه به مهمترین بخش زندگی تبدیل میشود.
فاصلههای کوتاه نیز میتوانند احساس ناامنی ایجاد کنند.
برای حفظ رابطه ممکن است خواستههای خود را کنار بگذارد.
گاهی از بیان نیازها یا ناراحتیهای خود اجتناب میکند.
ممکن است در مراحل اولیه رابطه سرمایهگذاری هیجانی زیادی انجام دهد.
جدایی معمولاً برای او بسیار دردناکتر از حد انتظار دیگران است.
نه لزوماً.
این یکی از رایجترین سوءتفاهمهاست.
بسیاری از افراد اضطراب را با عشق اشتباه میگیرند.
اما:
عشق سالم با امنیت همراه است.
اضطراب دلبستگی با ترس همراه است.
گاهی چیزی که شبیه عشق شدید به نظر میرسد، در واقع ترس شدید از دست دادن است.
برخی از زنان در کودکی تجربههایی مانند:
محبت ناپایدار
بیتوجهی هیجانی
والدین غیرقابل پیشبینی
طرد شدن
داشتهاند.
در نتیجه ذهن آنها یاد گرفته:
«عشق همیشه امن نیست.»
مانند:
خیانت
جدایی ناگهانی
ترک شدن
روابط سمی
وقتی فرد ارزشمندی خود را به رابطه گره میزند، اضطراب افزایش پیدا میکند.
بسیاری از زنان دارای اضطراب دلبستگی دائماً در حال بررسی این سؤال هستند:
«آیا هنوز برای او مهم هستم؟»
به همین دلیل سیستم عصبی آنها نسبت به نشانههای احتمالی طرد شدن بسیار حساس میشود.
چیزی که برای دیگران یک اتفاق معمولی است، ممکن است برای آنها هشدار خطر تلقی شود.
↓
«نکنه داره ازم دور میشه»
↓
↓
↓
↓
↓
هر احساس اضطرابی نیاز به واکنش فوری ندارد.
همه نگرانیها حقیقت نیستند.
دوستان، علایق و اهداف مستقل اهمیت دارند.
امنیت پایدار از درون ساخته میشود.
آگاهی اولین قدم تغییر است.
درمان میتواند ریشههای عمیقتر این الگو را آشکار کند.
قطعاً بله.
اضطراب دلبستگی یک سرنوشت نیست.
یک الگوی آموختهشده است.
و هر الگوی آموختهشدهای میتواند تغییر کند.
بسیاری از افراد با شناخت خود، تجربه روابط سالم و کار درمانی به سمت دلبستگی ایمنتر حرکت میکنند.
زنان دارای اضطراب دلبستگی معمولاً بیش از دیگران نگران از دست دادن رابطه هستند.
آنها اغلب عشق را عمیق تجربه میکنند، اما همزمان با ترس، نگرانی و ناامنی نیز دستوپنجه نرم میکنند.
شناخت این الگو کمک میکند به جای سرزنش خود، ریشههای اضطراب را درک کنیم و به سمت رابطهای امنتر حرکت کنیم.
این مقاله توسط دکتر رضا کاکرودی، روانشناس و رواندرمانگر نوشته شده است. حوزه تخصصی ایشان شامل اضطراب دلبستگی، وابستگی عاطفی، ترس از رهاشدگی و درمان روابط ناایمن است.
خیر. مردان نیز میتوانند اضطراب دلبستگی داشته باشند، اما نحوه بروز آن ممکن است متفاوت باشد.
این دو مفهوم با هم مرتبط هستند اما کاملاً یکسان نیستند.
بله. با خودآگاهی، تمرین و رواندرمانی امکان حرکت به سمت دلبستگی ایمن وجود دارد.
در بسیاری از موارد بله، اما تغییر پایدار معمولاً نیازمند کار فردی نیز هست.
