دیده شدن در ویرگول

سلام

اولین روز که اسم خودم رو توی مرورگر گوگل جستجو کردم تنها اثری که از من بود ، ردی کم رنگ از صفحه facebook بود که حتی رمز ورودش رو هم نداشتم.

چون به نوشتن علاقه داشتم نظرم به تبلیغ نوشته ای با نویسنده ای هم اسم خودم جلب شد و داخل ویرگول شدم . اون روز اولین نوشته خودم که خیلی هم حرفه ای نبود رو منتشر کردم .

چندین بار متوالی کنترل کردم تا ببینم کسی نوشته من رو دیده یا نه . خیلی روز زیبایی بود.

همون روز پروفایلم رو تکمیل کردم و روزها پس از اون نگاه میکردم که وقتی اسم خودم رو جستجو میکنم اثری از من در دنیای بزرگ اینترنت هست.

اولین بار که تصمیم گرفتم نوشته کاربردی متناسب با رشته و شغل خودم بنویسم و منتشر کنم ، تو شرکتی که مشغول به کار بودم با فاکتورهای انگلیسی درگیر شده بودم ، که خیلی هم دشوار بود.

همون روز شروع به جمع آوری اصطلاحات حسابداری در انگلیسی کردم و تو چند بخش منتشر کردم.

شاید مهم نباشه که چه اتفاقاتی از اون روز تو زندگی من افتاده و من به چه چیزهایی فکر کردم و یا چی نوشتم و خوندم یا کلا آدم موفقی بودم یا نه ، اما :

امروز حدود 5 سال از اون روز گذشته و وقتی داشتم آمار بازدید نوشته هام رو میدیم به حدی هیجان زده و خوشحال شدم که شروع به نوشتن کردم .

باور نکردنی بود که بعضی از نوشته های من رو صدها نفر مشاهده کردن و خوندن ، راستش دیگه دیدن عکسم یا اسمم توی اینترنت برام جاذبه نداره ، وقتی میبینم که مقاله هایی رو منتشر کردم که صدها نفر اون رو جستجو کردن و خوندن و البته که امیدوارم براشون مفید هم بوده و به کار اومده باشه.

از این به بعد مطمئن هستم برای نوشتن دقت بیشتری خواهم داشت و مطالب مفیدتر و کاربردی رو منتشر خواهم کرد با وسواس بیشتر مینویسم و جستجو میکنم و میخونم تا بهتر بنویسم.

امروز بسیار احساس موفقیت کردم.

ضمن تشکر از تمام کسانی که نوشته های من رو مطالعه کردن.

خدایا شکرت.