روز قبل گفتم مثل آشپز باش.
حالا یک نکته درباره دیده نشدن ایده:
ایده رو میدی، ولی هیچ اتفاقی نمیافته.
پیشنهاد میدی، نظر میدی برای همه چیز.
شاید دلیلش اینه که تو از منابع قدرت برخوردار نیستی.
شاید هم چون برای همه چیز ایده میدی جدی گرفته نمیشه! «علامه دهر» بودن همیشه خوب نیست!
(با احترام به همه علامههای دهر واقعی)
منابع قدرت رو بشناس:
قانون — یعنی فرد رسماً حق داره مطالبه کنه و انتظار داشته باشه دیگران از او پیروی کنن.
پاداش — یعنی فرد بتونه در ازای تبعیت دیگران، به اونها پاداش بده.
تخصص — یعنی مهارت و دانش بالای فرد.
مرجعیت — یعنی از نظر دیگران، فرد جذابیت، لیاقت و حق احترام داره.
اجبار — یعنی فرد بتونه دیگران رو بابت سرپیچی مجازات کنه.
شاید اون آشپز تخصص رو داشته باشه.
ولی کسی اونجا قدر اون تخصص رو نمیدونست.
چون تو فلافلفروشی، مشتری فقط فلافل میخواد، نه چلوگوشت.
«همه چیز از خود ما شروع میشه؛ ولی سوال اینجاست: اگه تخصص داریم و قدرتِ سازمانی (قانون/پاداش) نداریم، چطور باید نفوذ کنیم؟ توی پستِهای بعدی میخوام دربارهش بیشتر بنویسم.
به نظرتون تویِ محیطِ کارِ ما، کدوم یکی از این ۵ منبع قدرت، بیشترین وزن رو داره؟»
خیلی به این جمله اعتقاد پیدا کردم:
«همه چیز از خود ما شروع میشه.»
