بنظرم بدترین چیزی که میتونه وجود داشته باشه خیانته.
خیانت برای من یعنی دروغ گفتن ،دورو بودن ،یعنی ذات خراب وزشت ،یعنی دیگری را دور انداختن و بی ارزش دیدن.خیانت و دورویی از بی عقلی و حواس پرتی نیست و بنظرم هیچ دلیلی نمیتونه توجیح کننده اون باشه .
انسان هارا نباید خوب دانست نباید دست کم گرفت و ان هارا ساده دید ،دیگر کسی را در نظرم نمیبینم که قلبش پاک باشد خیانت نکرده باشد دروغ نگفته باشد و دل کسی و نشکونده باشد ،جدیدا خیانت ها دروغ ها دوستی های مضحک و الکی را عادی جلوه دادن طوری که تو، در هر صورت و در هرلحظه احتمال ان را به طرف مقابلت میدهی.
احساس میکنم در حال سقوطم>>..انگار اسمان دهان بازکرده و میخواهد مرا ببلعد...
خیانت درد داره و فهمیدنش طاقت میخواد ،برای من انقدر زجر اور است که حتی فکر کردن به ان قلبم و به درد میاره و تصور اینکه کسی و که یروزی فرشته میدونستی و بنظرت پاک ترین کسی بود که میتونست برات وجود داشته باشه کسی که بهش اعتماد داشتی همچین ادمی باشه.کسی که حتی به ذهنت نمیرسید همچین ادمی باشه انقدر که اطمینان داشتی..............ولی چه باید گفت و چه کرد ،دنیا همیشه غافلگیرت میکنه و این تو میمونی یه ارتش یک نفره و با کلی فکر و نفرت و خیال و کلی سوال ..که چرا من؟
اما من یادگرفتم،یادگرفتم که هیچیز از هیچ کس بعید نیست .
یادگرفتم که من هیچوقت نمیخوام اینطوری باشم و نخواهم بود.
من هنوزم دنیا و زندگیمو با گل ها و درخت های رنگارنگش میبینم .هنوزم گربه هارو دوست دارم ،هنوزم نقاشی میکشم ،هنوزم بافتنی میکنم،هنوزم باچیز های قشنگ و کوچیک خوشحال میشم ،هنوزم قهوه برام تلخ ودوست داشتنیه؛هنوزم منتظرم یروز اولین شاخه گل رزم و کادو بگیرم ،هنوزم میخندم و هنوزهم گریه میکنم....وهنوزم گریه میکنم.
فکر میکنم که بعضی چیزها برای من هنوز خیلی سنگینه،هنوز خیلی درد ناکه و فراموش نمیشه....شاید برای همینه که من گاهی بیدلیل بغض میکنم.
من از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم حرفی از جنس زمان نشنیدم ! هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود.
کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد. هیچکس زاغچه ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت . من به اندازه ی یک ابر دلم می گیرد
