چند روزی است که هر چه در رویاهایم میبینم،سرنخی از روزی که در پیش رو دارم میدهند.
خیلی جالب است.انگار آگاهی ام میخواهد کمکم کند.
البته اگاهی همواره در خدمت انسان است ولی انسان ترجیح میدهد تنها به مغز منطقی و همه چی دان و معیوبش تکیه کند.
برای کسب اطلاعات و تاییدیه ی محکم درباره ی این حرفی که نوشتم ،به کتاب ابر مغز نوشته ی دیپاک چوپرا و رودلف ای تانزی مراجعه کنید.
شاید اگر ذهن منظم و متمرکزی داشتم میتوانستم جواب برخی سوالاتم را از طریق ناخودآگاهم بیابم.مثلا اینکه چرا بدنیا آمده ام و امدنم بهر چیست؟آیا کتاب جدید بخرم یا کتاب های قبلی را دوباره بخوانم(یادم نمی آید دقیقا درمورد چه بودند )؟چرا نمیتوانم درس بخوانم و چرا نظم خوابم بهم ریخته است و چگونه درستش کنم؟و...
یک سوال مهم!
چرا نمیتوانم دنیای واقعی را تحمل کنم؟چرا چیزهای درون ذهنم زیباترند؟چطور میتوانم این زیبایی را به واقعیت منتقل کنم؟
شاید سوال این است که چرا زیبایی های دنیا ی واقعی را نمیبینم؛نمیدانم...خیلی سخت میگذرد.عوامل خارجی گویا قویتر عمل میکنند.
شاید راه دارم تا قوی تر شدن و شاید هنوز نمیدانم چقدر قوی هستم .
امیدوارم امشب جواب را پیدا کنم.
