معمای انتقال از برنامه به عمل
بهترین جلسات برنامهریزی، معمولاً کمترین خروجی اجرایی را دارند. چرا؟
سه آفت پنهان جلسات برنامهریزی
آفت اول: خروجی مبهم
جلسه که تمام میشود، مصوبات کلیاند: «تقویت شود»، «پیگیری گردد»، «بهبود یابد». اما هیچکس نمیداند چطور؟
آفت دوم: توافق صوری
همه در جلسه سر تکان میدهند، اما در ذهنشان با مصوبه موافق نیستند. بعد از جلسه، مقاومت خاموش شروع میشود.
آفت سوم: نبود حلقه بازخورد کوتاه
تا جلسه بعد (مثلاً یک ماه بعد)، هیچکس وضعیت اجرا را نمیپرسد. در این فاصله، مصوبه به بایگانی سپرده میشود.
سه راهکار عملی
مصوبات را به قالب «چه کسی، تا کی، چه کاری» بنویسید.
پیش از پایان جلسه، هر شرکتکننده را موظف کنید یک جمله بگوید: «من مخالفم چون...» تا توافق صوری از بین برود.
جلسات ۱۵ دقیقهای وضعیت (Stand-up) هفتگی برای پیگیری همان مصوبات برگزار کنید.
در سازمان شما، چه چیزی باعث میشود مصوبات جلسات زمین بخورد؟
