«مسئله سازمان‌ها کمبود اطلاعات نیست؛ اضافه اطلاعات است»

سازمان‌ها معمولاً یک واکنش ثابت دارند:

وقتی تصمیم‌گیری سخت می‌شود

اطلاعات بیشتری جمع می‌کنند.

گزارش جدید

شاخص جدید

فرم جدید

داشبورد جدید

اما تصمیم همچنان گرفته نمی‌شود.

چرا؟

چون مسئله کمبود داده نیست.

مسئله ناتوانی در حذف داده است.

مدیران تصور می‌کنند تصمیم خوب یعنی دیدن همه چیز.

در حالی که تصمیم خوب یعنی نادیده گرفتن بخش بزرگی از واقعیت.

سازمان بالغ، سازمانی نیست که بیشترین شاخص را داشته باشد؛

سازمانی است که بداند کدام شاخص را عمداً نبیند.

در عمل، بیشتر جلسات مدیریتی نه برای فهمیدن،

بلکه برای فرار از انتخاب برگزار می‌شوند.

داده زیاد، مسئولیت را پخش می‌کند.

ابهام را زیاد می‌کند.

و تصمیم را عقب می‌اندازد.

به همین دلیل است که

هرچه داشبوردها کامل‌تر می‌شوند،

تصمیم‌ها محافظه‌کارانه‌تر می‌شوند.

مسئله سازمان‌ها بی‌اطلاعی نیست؛

مسئله شجاعت انتخاب است.

Shahab Arjmand

Interpret before you report.

اعداد اگر درست فهمیده شوند، روایت می‌سازند.