همیشه با دلیل شعر می گویم
ولی دگر هیچ دلیل نمیخواهد
دلیل آن عیان است
حاجتی به گفتن نیست
خدای ما چه مهربان است
زندگی ما چه شیرین است
لحظه ای برای تو شکر گویم
لحظه ای به یاد مهدیار باشم
امروز که بس دلتنگ تو هستم
محتاج آن نگاه گرمت هستم
این شکسته شعر تقدیمت
وجودم فدای چشمانت