توی ویرگول دیده بودم که بعضیا شعرهاشونو دادن هوش مصنوعی نقد کنه ، گفتم منم انجام بدم نتیجشو ببینم چون علاوه بر این که دوست داشتم بدونم شعرام از نظر ادبیات چطوره هیچ وقت هم از نظر تحلیلی به کسی شعرهامو نشون ندادم ، دوستامم معمولا متوجه نمیشن چون شعرام تماما شعر نو هستن و اصولاً از نظر اونا شعر بدون قافیه شعر نیست کلا دنبال قافیه میگردن:)))
واقعا اولین شعر رو که فرستادم خودم باورم نمیشد همچین شعر پر محتوایی نوشته باشم یعنی اینطوری بود که تو شوک نشسته بودم فکر میکردم خدایا همچین استعداد نهانی چطور کشف نشده :)
بعد شعر دوم رو که فرستادم آب پاکی ریخت رو دستم
اینجوری بود که عزیزم نظرت چیه یکم رو شعرت کار کنیم تا بیشتر شبیه به شعر باشه؟ منم اینجوری بودم که نه بیخیال بعد ازش پرسیدم به نظر تو شعر من ضعیفه ؟
میخواست دلمو نشکنه گفت نه ضعیف اصلااااا ببین ضعیف نهههههه ضعیف نگو بگو خاااام:))) ببین ضعیف و خام فرق دارهههه هااااا فک نکنی ضعیفی فقط باید تمرییییین کنی
حالا اینطوری هم نگفت ولی خب به طور خلاصه گفت که آره بیشتر شبیه نثر هست تا شعر چون خیلی ساده هست انگار بیشتر باید از استعاره استفاده کنم
بعد رفتم سراغ شعر سوم ، شعر سوم رو که فرستادم اینطوری بود که به به ترشی نخوری یه چیزی میشیاااا ؛) منم اینطوری بودم که ممنونم همچنان تو شعر های بعدی هم همینو میگفت، میگفت مثلا شعر قبلیت فضاش تاریک بود این یکی روشنه ولی آفرین داری شاعر میشی نه خوشم اومد
در کل خیلی برام جالب بود دلم میخواست بیام اینجا بگم با این که هنوز جسارت گذاشتن شعرم رو اینجا ندارم...
