هجو محسن نامجو

تو پوچ منظر نرو پی شر

تو نیستی عددی برا محاسبه

حرفات پر عواقبه

بچه شاسگول مثل چی طعنه میزنه

کنایه به خودش و ننش تو حالت برهنه میزنه

نابود مردود با سم گزنه

لفظام تند و قدغنه

عمرم به گوش کردن بهت حروم نمیشه

هیچ ادمی رو وجوده تو زوم نمیشه

هر ادمی اندازه خودش داره تستسترون

مثل تو دیوونگی نمیریزه برون

هنوز بستم رو ابی اناری

از این ورم سرخ

هنوز یه تفنگ شکاری

تو مغزته نکن نطخ

موزیک هم شغل منه

هم شکله منه

هم جدایی ناپذیر

هم فنایی ناپذیر

هیچوقت کارد من نمیخوره به توی پنیر

شعر هم شعله وره

هم خالق اثره

زیباست مثل پرنده

گیراست مثل پرنده

ادمی که توشه ادامه میده مثل دونده

تو چارچوب زندگیم گل نمیشه شوتای تو

بیشتر به توان Nزیاد شد هم تای تو

پوستت دوال

دماغت افساید

ببند نامجو یه شال

نگیر گارد

که کسی باهات تودد نکرد

از کویر مغزت هوش تردد نکرد

موزیک برام میاد غمزه

شعر من میگه هیچ چیز جز هنر نمیرزه

پناهم به شعر گوش دادن موزیک

یکم خود پیراستن رفتن به بوتیک

نیستی تو هیچ هیبتی

تو با هنر ورزش مشهور شدن نداری نسبتی

تو یه کم خرد ادم غربتی

تو تهش یه بچه مثبتی

از اینکه هیچی مطاولت نکن

با من بحث و منازلت نکن

تو از عقب خارش میکنی

داری خودتو کله پوک ترین گزارش میکنی

بچه شاسگول مثل چی طعنه میزنه

کنایه به خودش و ننش تو حالت برهنه میزنه

نابود مردود با سم گزنه

لفظام تند و قدغنه