شروعی بدون ژست قشنگ.

آدما وقتی چیزی رو شروع می‌کنن، معمولا با ذوق می‌نویسن: از امروز همه‌چی فرق می‌کنه.
ولی خب… راستشو بخوای، هیچ‌چیزی فرق نمی‌کنه. نهایتش یه صفحه‌ی سفید قربانی میشه.

اینجا هم همینه؛ یه صفحه‌ی دیگه که باید تاوان فکرای سرکش منو بده.
بعضیاش جدی‌ان، بعضیاش مفت‌نویسیه، بعضیاشم شاید حتی ارزش اسکرول کردن نداشته باشن—ولی خب من نوشتمشون، تو گیر افتادی.

اینم از اولین پست. شروعی که نه دنیا رو تکون می‌ده، نه منو.
فقط یه شروعه…