در جهانی زندگی میکنیم که جایی برای خود خود ما باقی نگذاشته. هدفمندی بیوقفه، برنامهریزیهای کوتاهمدت و بلندمدت، رسیدن و بررسی مداوم اهداف، وظایف و جنبههای معقول زندگی که محاسباتی هستند، کمتر برای ارتباطات و بخش احساسات درون ما جایی گذاشته است. و معمولا ما از ارتباط، ارتباط با دیگران و نزدیکمان را در نظر میآوریم و فراموش میکنیم که ما به ارتباط و خلوت با خودمان هم نیاز داریم.
پیامآوران دنیای قدیم و هوشمندان دنیای خرد درونی همیشه زمانهایی را برای خلوت با خود در نظر میگرفتند تا بتونند به روشنبینی برسند و چیزها را از زاویه دیگر و رفیعتری ببینند. شاید به همین خاطر بود که پیامبران به دشتها و کوهها پناه میبردند تا افقهای وسیع بیشتری را ببینند و بتوانند به آن بصیرتی که فراسوی عقل معاش عمل میکند، برسند.

در روزگار کنونی ما که ما درون چهاردیواریهای کاری و خانگی محبوس هستیم یا حتی از آن بدتر محدود به چهارچوبهای صفحههای نمایشگرهای کوچک و بزرگ، نوشتن همان چیزی است که دنیای ذهن ما را باز میکند. انشاءهای مدرسه را به خاطر آورید که در آن مرغ خیال را پرواز میدادیم یا سوار بر پرنده خیال به سرزمینهای ناشناخته میرفتیم. تعبیرهای بسیار دقیقی که طبیعت درونی نوشتن را هویدا میکردند. فراتررفتن، فراسورفتن و خارج شدن از چهارچوبها...
بیایید یک تمرین کوچک انجام دهیم و امروز اگر خلوتی دست داد، به جای رفتن به کوهها و دشتها و کارهای سخت دیگر، یک برگ سفید کاغذ را برداریم و فکر کنیم که اگر قرار نبود نوشته ما را کسی بخواند و ما در آزادترین حالت خود بودیم چه مینوشتیم:
با این تمرین ساده میتوانیم قرار ملاقاتی کوتاه با بخشهای عمیق و فراموش شده خودمان بگذاریم که فراتر از نیازها، آرزوهای برآورده نشده، رنجها و مصائب و وظایف، خلوت زیبایی را به ما پیشکش میکند . در آن لحظه شما در آزادترین حالت خودتان هستید مهم نیست که مهم هستید یا مهم نیستید، مهم این است که با خودتان هستید بدون اینکه قضاوت شوید یا خودتان را قضاوت کنید.هیچ مخاطب، اسکرین و آینهای نخواهد بود، هیچ ورژن بدتر یا بهتری از شما وجود ندارد. شما برای چند دقیقه در آزادترین حالت خودتان هستید.
از خودتان بپرسید: کجا هستید؟ بدنتان را کشف کنید؟ صدایتان را کشف کنید؟ زمان و مکانی را که در آن هستید کشف کنید؟ شما آزاد هستید تا از آینه جادویی درونتان،به جایی بروید که برایش برنامهریزی نکردید. این یک سفر فوقالعاده و فوق برنامه است که شما را برای لحظاتی با خودتان و جهان درونیتان آشتی خواهد داد.
اگر این تمرین کوچک را انجام دادید، اثرش را برایم بنویسید.
کوچ نویسندگی شما، زیبا