چگونه میتوانم زندگیام را برای شما شرح دهم! بسیار میخوانم، زیاد فکر میکنم، موزیک میشنوم، سخت تمرین میکنم و گلها را بسیار دوست دارم.
عنوانش با شما
کرهی شمالی، به استراتژی پردهی آهنین اعتقاد دارد کیم جونگ ایل، گفته بود: "ما باید کشورمان را در مه غلیظی نگه داریم تا دشمنان چیزی در موردمان نفهمند."
کرهی شمالی خودش را بهشت کارگران میخواند، با این حال حاکیمت این کشور مردم را به سه طبقهی اصلی با بیش از پنجاه زیر طبقه تقسیم کرده است.
دیکتاتوری خاندان کیم فقط بر پایهی دیکتاتوری فیزیکی و اعمال ترس استوار نیست بلکه حکومت آنها در کوچکترین و خصوصیترین قسمت زندگی افراد وارد شده و البته حضورش را در آن قسمتها طبیعی جلوه داده است.
این کشور با رسانهها، محصولات ادبی و بتسازی از رهبرانش بر مردم حکومت میکند و به همین دلیل پس از مرگ "کیم ایل سونگ" رهبر کبیر، و "کیم جونگ ایل" رهبر عزیز، مردم این کشور به شدت عزاداری کردند.
حاکمیت کرهی شمالی به خوبی توانسته است، با کنترل اطلاعات، تاریخ دورغینی جعل کند و با آن به اقدامات خودش مشروعیت ببخشد.
در فیلمهای ساخت کرهی شمالی، روی تیره روزی مردم شبه جزیرهی کره در زمان استعمار ژاپن تاکید ویژهای میشود. در این فیلمها شخصیتهای اصلی متوجه میشوند که برای رسیدن به اهدافشان، از تامین غذا تا به دست آوردن آزادی، راهی ندارند جز اینکه به شبه نظامیان تحت فرمان کیم ایل سونگ بپیوندند.
این فیلمهای تبلیغاتی بر چند مسئله تاکید میکنند، از جمله: فداکاریهای شخصی برای رسیدن به موفقیتهای جمعی، تشبیه مردم کشور به کودکانی که نیازمند مراقبت و آموزههای یک پدر هستند، ایدئالسازی زندگی روستایی برای مشروعیتبخشی به ضعف رژیم در برطرف کردن فقر در مناطق مختلف کشور.
در تمامی کشورهای تمامیتخواه از مکانیزمهای مشابهی استفاده میشود. حاکمان تمامی این کشورها با استفاده از عوامل مختلف مانند ملیت، ایدئولوژی مذهبی و سیاسی و ... شیوهی تفکر مورد نظرشان را شکل میدهند و سایر تفکرات را سرکوب میکنند.
در چنين نظامهایی نهاد قدرت خودش را در جایگاهی بالاتر از تمامی مردم قرار میدهد و مدام به آنان یادآوری میکند که نیازمندش هستند و باید نحوهی تفکرشان را تغییر دهند و در غیر اینصورت سزاوار مجازاتاند.
خلاصهای از پیشگفتار کتاب رهبر عزیز به قلم آقای حصیرچین
روز نهم تاریکی
مطلبی دیگر از این انتشارات
اشکآور!
مطلبی دیگر از این انتشارات
داستان | خدا ازشان نگذرد!
مطلبی دیگر از این انتشارات
جمهوری اسلامی باید برود|شعر