عنوانش را شما انتخاب کنید

بعضی آدم‌ها توی شرایط بحران و زائد رنج، مثل رخ‌داد بلایای طبیعی، حوادث ناگهانی، سوگ، جنگ، یا نمونه‌های کوچک‌تر مانند بحث‌های خانوادگی، قطع ارتباط با نزدیکان، آمادگی برای یک امتحان مهم و از این قبیل؛ قلم‌شان بهتر تراوش می‌کند، آسان‌تر از همیشه می‌نویسند و می‌توانند بخش قابل توجهی از احساسات و هیجانات آن مقطع را با کلمات برون بریزند؛ این‌گونه از التهاب درونی‌شان کم می‌کنند و احوالات‌شان را به پایداری نسبی می‌رسانند.

برخلاف این افراد گروه دوم، هر چه به نابسامانی شرایط و سرگردانی و تحیرشان میان اتفاقات گوناگون و پی‌درپی افزوده شود، توان گفتن و نوشتن‌شان کم‌تر شده و پهنای انزوا و سکوت‌شان بیشتر می‌شود؛ چاره‌ای ندارند جز اینکه به خلوت گوشهٔ امن و مخفی خودشان پناه ببرند.

از شما چه پنهان، من از دستهٔ دوم هستم. مثل غریقی که توی مرداب دست و پا می‌زند، هر چه بیشتر سعی کردم چیزی بگویم و کاری کنم و کمکی بطلبم، بیشتر فرو رفتم و این آخرین تلاش من و نخ نازکی است که دور حلقهٔ حیات گره می‌زنم. تا حیات را چه تعریف و باور کنیم: آدمی می‌تواند گاهی فقط کمی زنده باشد، به قدری که جَسَدَش نخوانند، همین.

این روزها نمی‌توانم گوش دهم، نمی‌توانم ببینم، موسیقی و فیلم –از هر نوع– علاجم نیستند و تنها می‌توانم بخوانم؛ نمی‌دانم و شما هم نپرسید از هر صد کلمه‌ای که می‌خوانم چند کلمه‌اش را می‌فهمم، چند بار مکث می‌کنم، چندتا را نصفه رها می‌کنم و چندتا را به انتهای لیست بلندبالای ”بعداً بخوان“ یا ”دوباره بخوان“ اضافه می‌کنم؛ حتی دلیل این روده‌درازی هم برایم معلوم نیست، شما هم نپرسیدَش.

برای خواندن، جز ویرگول که نفس‌هایش به شماره افتاده و چند برنامک و وب‌سایت دیگر که آن‌ها هم جانِ ظاهر شدن با این نت بی‌جان را ندارند، به وب‌سایتی رسیده‌ام که نو و کم‌شناس است و با اینترنت ملی هم رؤیت می‌شود؛ در موردش زیاد نمی‌دانم، اما خودش ادعا کرده:

به‌روزرسانی ۱ و ۲ را در نظرات بخوانید.

اگر شما هم از گروه اول یا دوم نویسندگانِ مذکور هستید و بی‌حوصله و تنها رمقی برای خواندنِ بیشتر و گم شدنِ عامدانه در دنیای کتاب‌ها و واژه‌ها دارید، سری به وب‌سایت ”خـونـدن“ بزنید. این لینک دعوت من است و شما هم بعد از ثبت‌نام رایگان، یک لینک مشابه خواهید داشت و می‌توانید این دانستن را با دیگران شریک شوید.

از ساعت‌هایتان بنویسید؛ امروز را چطور سپری کردید؟