غروبان تاسیانی

حالا دو روزی می‌شود که باران مدام می‌بارد و قطع نشده و هفت روزی می‌شود که اینترنت به طور کل قطع شده. همه چی خاکستری شده خاکستری‌تر از قبل. آسمان، درختان، رودخانه، آدم‌ها، چشمهای آدم‌ها و همه چی.

از کار هم خبری نیست یعنی قبلش هم خبری نبود و حالا دیگر با جیب خالی پا روی پا می‌گذارم و قطعات موسیقی که در حافظه موبایل دارم را پخش میکنم تا میرسم به قطعه‌ای که فروردین امسال در رشت کنسرت خصوصی جوما ضبط کرده بودم.

جوما یک ترانه گیلکی میخواند "غروبان تاسیانی":

اوءی شب سرد زمستانه‌ | همه جا برف و بارانه

زمستان

اوءی گوما بوسته امی خانه | ای خانه امی خیابانه

خیابان

اوءی می چومان آرسو واره | تی دیم سرخ اناره

تره پائیز بهاره

خدا ای دور و ای حوالی پر از آه و ناله | بگو وارش بباره

آیه ای روز که تی چوما | چیزی جز غم ندینه

ندینه

کوءر یه روز آیه به تی مو‌ | پیری برفوءن نشینه

نشینه

تو گول مردابه مانی | دانی آخر نتونی ایتو زیبا بمانی

بعزین سرخ گولا بچینی | به رسم تی جوانی

به تی مو بنشانی

اوءی غروبان تاسیانی اوءی غروبان تاسیانی