و من ؛ زاغْبـــوری درمانده و تنها ، مینویسم درین ظلمت ، باشد روشنگری برای فردا ...
کمی پیرامون دموکراسی
در این مطلب میخوام کمی پیرامون دموکراسی بنویسم ، با زبان عامیانه ( چون اینطوری راحت تره )
حرفام هیچ منبع خاصی نداره ، صرفا برآمده از تفکر و منطق هست
بریم سراغ اصل مطلب
ببینید هموطنان عزیز من ، چیزهایی ممکنه ما رو منحرف کنه . مثلا ممکنه بعضی با اسم جمهوری بخوان بگن میخوایم براتون دموکراسی بیاریم .
حرف من اینجا این نیست که جمهوریخواه ها نمیخوان دموکراسی بیارن ، یا میخوان دیکتاتوری برقرار کنن . حرف من اینه که دموکراسی باید در هویت اون حکومت باشه .
منظورم اینه : شما بین جمهوری قذافی و پادشاهی سوئد کدوم رو انتخاب میکنید؟
طبعا پادشاهی سوئد
و سوال بعد ؛ بین پادشاهی عربستان و جمهوری آلمان کدوم رو انتخاب میکنید؟
طبعا آلمان
این نشون میده فارغ از اسم اون حکومت ، مهم هویت حکومت هست
اگر به اسم باشه ، اسم حکومت کره شمالی "جمهوری دموکراتیک خلق کره" هست ، یعنی ۳ بار به عاملیت مردم برای تعیین سرنوشتشون اشاره شده!
اما آیا کره شمالی دموکراسی داره؟!
اینکه توقع داشته باشیم چون اسم حکومت جمهوری یا پادشاهی پارلمانی یا هرچیز دیگهای باشه ، باید دموکراسی داشته باشه مثل اینه اسم یه نوزاد رو بزاریم رستم و انتظار داشته باشیم فرد پرزوری بشه!
و حالا ، چیکار کنیم؟
ببینید تا اونجایی که سواد من میرسه ، فردا روز باید فارغ از تبلیغات جریان ها ، احزاب و اشخاص و ...
به این چیزها دقت کنیم :
۱.قانون اساسی :
ببینید ، مهمترین چیز قانون اساسی هست . قانون اساسی باید شفاف و قاطع باشه . یعنی جوری نباشه که مبهم باشه ، بشه پیچوندش ، یا چند جور تفسیرش کرد و دورش زد ، و اینکه همگانی باشه
یعنی اینطوری نباشه که شما سطل آشغال آتیش بزنی اعدامت کنن ، اونیکی زمینخواری کنه و کاریش نداشته باشن.
قانون اساسی ، باید دستکم چهار چیز رو به ما بده : حقوق بشر ، آزادی های فردی ، آزادی بیان و رسانه و اسقلال قوا
اسقلال قوا هم یعنی اینکه مثلا ریاست جمهوری نتونه بانک مرکزی یا نهاد اطلاعاتی رو مجبور به کاری بکنه . مثلا فرض کنید سپاه زنگ بزنه به بانک مرکزی ، بگه برای پروژه موشک جدیدم ۲ میلیارد دلار پول چاپ کن ، بانک مرکزی میتونه بگه نه؟!
ما میخوایم اینطوری نباشه . هر نهادی بتونه فارغ از فشار های نهاد های دیگه ، بتونه راه درست رو برای منافع ملی بره.
در کل هرچقدر از اهمیت اون قانون اساسی بگیم ، کم گفتیم . من اقتصاد میخونم ، شاید براتون جالب باشه،حتی مهمترین رکن برای یک اقتصاد قوی هم ، میتونیم بگیم یک قانون اساسی خوبه .
۲.شفافیت
خب خیلی وقت ها حکومت ها به بهانه های "امنیت ملی" میان چیزهایی رو از مردم پنهان میکنن . اگه اینها پرونده های امنیتی باشن قابل درک هست ، اما اگه فساد سیاسی یا اقتصادی باشن چطور؟
نباید پنهان بشن و ما باید ببینیم که کاندید ها به شفافیت خیلی اهمیت میدن
۳.آزادی بیان
خب فکر نکنم نیاز خاصی به توضیح داشته باشه ، همونطور که گفتم باید آزادی بیان و رسانه داشته باشیم . برای مثال ، مریم خانم خودش رو مدافع آزادی میدونه اما کامنت ها رو در توییتر بسته تا کسی نظر مخالف نده!
۴.ایدئولوژی
حکومت آینده ، نباید ایدئولوژیک باشه چون اگه ایدئولوژی بجز ملی گرایی داشته باشه یعنی ایران و مردمش رو داره فدای اون آرمان هاش میکنه
که تجربش رو داریم همه
درآخر اینکه ، مهم تر از اسم حکومت ، هویت حکومته
باید به چیزایی برای انتخابمون دقت کنیم ، مثل قانون اساسی ، ایدئولوژی ، آزادی بیان و ...
چیزی که ازش مطمئنم پیروزی ماست . دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره .
زنده باد آزادی
پاینده ایران
میدونم خیلی خودمونی پراکنده و غیر تخصصی نوشتم ، ولی به نظرم لازم بود این حرف ها زده بشه و سواد کمم رو به زبون خیلی ساده انتقال بدم .
فعلا
مطلبی دیگر از این انتشارات
یک نامهی عاشقانه
مطلبی دیگر از این انتشارات
تنبیه سراسری
مطلبی دیگر از این انتشارات
منطق تمامیتخواهی از دیدگاه شاهنامه فردوسی