به یاد سعدی

امروز یک اردیبهشت، روز بزرگداشت شاعر اهل دل، سعدی شیرازی است. سعدی که با اشعار و حکایت‌هایش، نزدیک‌ترین دوست ادبی هر کتابخوانی و شعرخوانی بود حالا در میان دنیای تکنولوژی و فناوری به فراموشی سپرده شده و بسیاری حتی نمی‌دانند که او روز بزرگداشت دارد! برای ماهایی که حکایت های او -حتی در کتاب‌های فارسی مدرسه - درس زندگی داده واجب است تا سهمی از خود به جا بگذاریم.

من امروز گلستان سعدی رو شروع کردم و تصمیم گرفتم چند بیت شعر از حکایت‌های باب در سیرت پادشاهان رو اینجا قرار بدم:

جهان ای برادر نماند بکس

دل اندر جهان آفرین بند و بس

مکن تکیه بر ملک دنیا و پشت

که بسیار کس چون تو پرورد و کشت

چو آهنگ رفتن کند جان پاک

چه بر تخت مردن چه بر روی خاک

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

ای زبر دست زیر دست آزار

گرم تا کی بماند این بازار

به چه کار آیدت جهانداری

مردنت به که مردم آزاری

1405/2/1