خط‌مشی گذاری امنیت در نگاه اسلام ۱

امنیت بنیادین ترین و اصلی ترین مؤلفه جهت آغاز روند توسعه و پیشرفت در جوامع بشری است ، انسان همواره قبل از ساخت و یا شروع به افق و آینده می‌نگرد تا با بررسی تهدیدات و آسیب ها میزان در خطر بودن آن پدیده را بررسی نماید اگر امنیت وجود نداشته باشد تقریبا هیچ آینده ای برای روند های پیشرفت و توسعه وجود ندارد فضایی را تصور کنید که در آن دولتی قصد ساخت راه آهن، بنادر و کوریدور ها را دارد تا از این طریق به منافع ژئوپلیتیک و اقتصادی برسد اما تمام وسعت سرزمینی مد نظر جهت اجرای این طرح در حوزه اجتماعی درگیر قاچاق ، ترافیک مواد مخدر ، بیکاری باشد در حوزه سیاسی درگیر اختلافات قومی و یا مذهبی باشد و نخبگان سیاسی درحال تقابل باشند و برآیند این اتفاقات بروز گروهک های تروریستی، افزایش جرم و . . . باشد طبیعتاً در چنین فضایی هیچ فعال اقتصادی خصوصی و دولتی تصمیم به سرمایه گذاری و فعالیت اقتصادی در آن سرزمین نخواهد گرفت زیرا آینده ای برای آن متصور نیست و در خوش بینانه ترین حالت تا رفع تهدیدات تحمل نماید و سپس مجدد با برسی مؤلفه امنیت تصمیم گیری نمیاد ؛ یعنی شرط آغاز هر آینده سازی داشتن امنیت است اما این تمام جنبه ماجرا نیست.

در نگاه غربی حوزه خط مشی گزاری امنیت دیدگاه غالب برگرفته از مکتب کپنهاگ است و امنیت را پدیده ای از کنترل برآیند مولفه‌های اجتماعی می‌داند، لازمه‌ی ایجاد امنیت از این دیدگاه ساخت نهاد های امنیتی در کنار اجرای دستورات و قواعد صرفا مادی در جامعه است و جامعه نیز ناگزیر به همراهی است، حتی اگر منجر به تک خطی شدن و محدود شدن قدرت گردد آن را باید مجدد با ساخت نهاد های جدید امنیتی رفع نمود مانند آنچه در ایالات متحده و یا انگلستان رقم خورد؛ با تقسیم امنیت به حوزه های داخلی، خارجی و سایبرنتیک نهاد های امنیتی مختص به این حوزه ها ساخته می‌شود تا از تک خطی شدن و تجمیع قدرت جلوگیری شده و بروز فساد در نهاد ها کنترل شود. در نگاه اسلام و قرآن کریم اما تحقق امنیت فراتر از یک موضوع اجتماعی به معنای ساخت نهاد ها و سازمان ها است و راه ایجاد امنیت ابتدا از درون خود انسان ها و تک تک افراد جامعه میگذرد. . .