ما هنوز در حال بازخوانی همان نامه آخرین هستیم

به مناسبت سالگرد آغاز غیبت کبری

درست در همین روزها بود که آخرین نامه را نوشت.

شش روز مانده به نیمه شعبان سال 329 هجری قمری

نویسنده: فرزند امام عسکری (علیه‌السلام) حضرت مهدی (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف)

گیرنده: علی بن محمد سَمَری آخرین نایب امام‌زمان (عج)

برایش نوشت تا 6 روز دیگر از دنیا خواهی رفت. برای خودت جانشین انتخاب نکن؛ چرا که غیبتِ تامه من آغاز می‌شود. این غیبت زمان زیادی طول خواهد کشید و سررسید آن را هیچکس نخواهد دانست جز خدا.

این فراق آنقدر طولانی خواهد شد که دل‌ها به سختی و قساوت مبتلا شود و زمین از ستم و ظلم پر گردد.

شاید این نقطه و این نامه، حسرت‌انگیزترین ماجرای عالم است.

خبر تلخ و ویرانگر است؛ خبر از آمدن یک شب تاریک، محروم شدن از خورشید، سرگردان شدن در بیابان، شکسته‌شدن زیر بار ظلم، انحطاط انسانیت، غلبه جاهلیت، جولان شهوت، تباه‌شدن عقل، باز شدن دست شیطان، زورمند شدن استکبار، رژه دجال، مانور سفیانی، خسیس شدن زمین، قهر کردن آسمان، خون ریختن و ازبین‌رفتن نفوس، خنده‌های مستانه فرعون، رقص نمرود، تخت‌نشینی قارون.

از همان روزی که تو نیستی دنیا غمگین است. انسان در غار تنهایی به یخبندان احساس خیره مانده است. کودکان، از رشد و امنیت باز می‌مانند و پیران از موی سپید خود طرفی نمی‌بندند. چشمه‌ها تلخ است و بهار، قدرت شکوفایی ندارد.

تو که نباشی، خدا از دل‌ها پنهان می‌شود. مناجات، پاسخ نمی‌گیرد و سجاده از ربنا خالی می‌ماند.

گرچه سرخی خون مجاهدان، دل شب را روشن می‌کند، نهضت مقاومت، شیطان را زمینگیر می‌کند، انقلاب، صاعقه خورشید را سوی ابلیس پرتاب می‌کند؛ اما این‌همه سایه و تاریکی فقط با آمدن منجی، زائل می‌شود و این‌همه کفر و شک و طغیان فقط با آمدن بقیه‌الله درمان می‌شود.

پس اینک، یگانه مأموریت حق‌خواهان، تلاش برای آمدن توست؛ و ما هنوز در حال بازخوانی همان نامه آخرین هستیم؛ و چشم‌انتظار همان ثانیه‌هایی که با مجوز خدا به حکومت بازگردی.