چطوری در دوران جنگ از خودمون مراقبت کنیم و حالمون را کمی بهتر بکنیم؟

حتی اگه ما دقیقاً وسط جنگ نباشیم، همین خبرها، صداها و استرس‌های دور و بر می‌تونن روح و روانمون رو بهم بریزن. پس خیلی مهمه که یاد بگیریم چطور از خودمون مراقبت کنیم. این نکته‌هایی که می‌نویسم فقط یه سری حرف کلیشه‌ای نیستن. حاصل چند روز فکر، خوندن و تجربه‌ست، امیدوارم حداقل کمی از اون به دردتون بخوره.خبرا رو با وسواس دنبال نکن!

خبرا رو با وسواس دنبال نکن!

اینکه هی کانال خبر چک کنی، هر لحظه بری سراغ شبکه‌های اجتماعی، فقط استرست رو زیاد می‌کنه. مخصوصاً شب‌ها. این‌طوری می‌افتی تو یه چرخه‌ی وحشت که نمی‌ذاره راحت بخوابی. یه تایم مشخص بذار برای دیدن اخبار، بقیش رو ببر سمت زندگی عادی خودتو غرق صدای جنگ نکن.

منبع خبر مهمه!

هر چیزی که خوندی یا شنیدی رو سریع باور نکن و به بقیه هم نفرست. مخصوصاً پیام‌های ترسناک توی گروه‌ها که منبع درستی ندارن. اینا فقط ترس پخش می‌کنن و ذهن آدمو خسته‌تر. قبل از اینکه بگی «وااای دیدی چی شده؟»، یه لحظه مکث کن. منبعش کجاست؟ درسته یا فقط یه شایعه‌ی خطرناکه؟

از بحث‌های پر تنش دور بمون.

وقتی جامعه ملتهبه، اختلاف‌نظر طبیعیه. ولی تو لازم نیست وسط هر بحثی باشی. مجادله با اطرافیان، سرزنش کل یه گروه یا دعوا کردن با کسی که نظرتو نمی‌فهمه، فقط فشار روانیتو بیشتر می‌کنه. آرامش تو، اولویت توئه.

تو ترس، عجله نکن.

اگه یه چیزی خیلی ترسناکه، یادت نره که تصمیم‌های بزرگ توی اون لحظه ممکنه اشتباه باشن. قبل از اینکه وسایل رو جمع کنی و فرار کنی یا یه حرکتی بزنی که بعداً پشیمون شی، یه نفس عمیق بکش. چند دقیقه فقط به آروم شدن فکرت کمک کن.

کار مفید انجام بده.

اگه می‌تونی به کسی کمک کنی، یا یه کار مثبت انجام بدی، حتی کوچیک، حتماً انجامش بده. آموزش نکات بهداشتی، همراهی با خانواده، یا حتی یه حرف آروم‌بخش برای یه دوست، می‌تونه یه عالمه فرق ایجاد کنه. اینطوری حس نمی‌کنی تنهایی توی این شرایط.

روی چیزایی تمرکز کن که کنترلت روشون هست.

آره، خیلی چیزا از دست ما خارجه. ولی ما هنوزم می‌تونیم اتاقمون رو مرتب کنیم، یه مهارت کوچولو یاد بگیریم، یا یه کار عقب‌افتاده رو تموم کنیم. اینا کمک می‌کنن حس کنی یه بخشی از زندگیت همچنان دست خودته.

نقشه اضطراری داشته باش.

به حرف مراجع رسمی گوش بده. اگه جایی گفتن تخلیه کن یا پناه بگیر، جدی بگیر. یه کیف کوچیک آماده کن که توش دارو، مدارک، آب و چیزای ضروری باشه. مسیر امن خونه رو بلد باش. اینا بهت حس امنیت بیشتری می‌دن.

حرف بزن تنها نباش.

با خانواده یا یه دوست که بهش اعتماد داری حرف بزن. ترساتو بگو. احساساتو نگه ندار. خیلی وقتا همین گفتن، سبکت می‌کنه. ممکنه متوجه شی که بقیه هم مثل تو فکر می‌کنن و حس تنهایی‌ت کمتر شه.

🌱 آخرش اینکه...

تو این روزهای سخت، باید بیشتر حواسمون به خودمون باشه. باید آروم موندن رو تمرین کنیم. قراره همه‌مون باهم از این روزا رد بشیم. پس هوای خودت و بقیه رو داشته باش. و اگه دیدی نیاز داری، با یه متخصص سلامت روان صحبت کن. نترس از کمک گرفتن.

باهم عبور خواهیم کرد؛ از درد ها و بحران ها.

با هم عبور خواهیم کرد، از تغییراتی که لازم است انجام دهیم،

گذر خواهیم کرد از هر لحظه یِ این زندگیِ غیر قابل پیش بینی.

-تکه هایی از یک کلِ منسجم