شعر بی نام

بگذار

عشق چون نسیمی بر سبزه‌ها بنشیند،

دست از ما نکشد،

و خورشید بر جسم خفته‌مان بتابد

چنان که بر سنگِ کرانه‌ی رود تابید.

و بر

لبخندت چون شبنمِ شکسته

برخورد،

فراموش مکن

که امید

آبی‌ست در رگِ درخت،

و با هیچ طوفانی

نمی میرد..

#شاهرخ_خیرخواه