برای آتش آخشیجان!!!

تمام روزهای گلوله و تیر و باروت !

ساعتهای ترس و خون و فریاد!

دقایق آخر و خونهای ماسیده روی سر و سینه!

ثانیه های امید آخر و گمنامی و آرزوهای دور و دراز!

شبهای سرد و خاکستری!

فرسودگی سالهای خفقان و گرسنگی و حسرت!

همه ی ابرهای سیاه سالهای سیل و طغیان و ویرانگری!

کبودی پای چشمهای زنانگی های در پستو!

زخم تبرها بر تنه ی بی جان نهال ها!

چارقدهای سیاه سوگ و اجبار و اسارت!

اندیشه های منسوخ و مغزهای پوسیده !

ریسمانهای بافته شده با کلمات مقدس!

کبودی تکبر بر گردن آزادی!

باروتها و سلاحها و توپ و تانکها!

سالهای شکنجه و اعتراف و تجاوز و مرگ!

را که سوزاندیم!!!

خاکستر این دردها مینشیند پای درختها و نهال ها !

بهار، شکوفه ها سفید میکنند روزگارمان را!

زمستان می رود اما رو سیاهی اش ماند برای ...!!!!