عروسی در منظومه

قسمت اول : پیدایش

اولین بار، فقط نور بود بر پهنه ی دامانی از جنس تابش، به شکلِ تاریکی و روشنایی، که یکدیگر را معنی می بخشیدند. برای تاریکی، روشنایی وجود داشت و برای درک روشنایی به تجسمی از تاریکی نیاز بود. گویی صحنه به رنگ سیاه و نمایش به رنگ سفید، دائما در حال برگزاری است.

به این سبب، نه زمانی در کار بود و نه گذر لحظه ها. هنگامِ نور تاریکی بود و هنگامِ تاریکی نیز نور. زیباییِ شگفت انگیزی به وسعت کرانه ای بی انتها، که به نام و نشانی محدود نبود.

نور به تاریکی گفت: ای تو از پسِ من، درخشش ام را معنا می بخشی، در امتداد توست که تابشی جانانه دارم اما، بیا و در این پهنه ی بی کرانِ تنهایی، مهمانیِ بزرگی را به خاطِرمان ترتیب دهیم.

تاریکی با حسادتی شیرین، به نازکشیِ نور برآمد و اینچنین شد که از پیچشِ آن دو در یکدیگر، ذره ای جان گرفت و مسیری به هرجهت. روشنایی به اوج رسید و حیات پدیدار شد و ذره، به هستی مبدل گشت.

ستاره ها اولین مهمانان متولد شده بودند و زمان، که راهنمای مهمانی بود. ذره به ستاره ها، نور را بخشید و آنها در آیینه ی تاریکی، به وجد آمده از شوقِ پدیدار شدن، سرودِ شادمانی سر دادند. بزرگ تر ها به دور خود و کوچک تر ها به دور آنها می چرخیدند و با بازوانی در هم پیچیده، کهکشان ها پدیدار شدند.

سوار بر مارپیچی دوار، ستاره ای سفیر نور بود و به دور اش، مهمانیِ کوچکی برپا و زمین، زیباترینِ شان. او با بقیه فرق داشت، یکی سرخ و آتشین، یکی خشک و دیگری سرد و آن یکی با خالی بر صورتِ خویش. یکی دامانی به دورِ خود داشت و یکی دیگر، ز دور دست ها جور می کشید.

رنگ آبی حیات بود و رنگ سفید نگهبانِ آسمان و پرده ای به دور، سبز به دَم و بازدم می پرداخت و ستاره، زمین را به چهارپایه یِ بومِ نقاشی نشاند و عاقبت، اثر خلق شد.

مویِ قلم که به جسم اش رسید، گل ها پدیدار شدند و درختان سر به فلک کشیدند، نَفَس را به هزاران عطرِ آکنده در امتداد هر نوازش پخش کردند و اینچنین، کوه ها بر آمدند و قله ها به شکرانه اش فوران کردند و زیر سایه ای طولانی، زمین سفید پوش شد و قطره ای چکید و سنگ ها سرد شدند و اولین صدا به آسمان بلند شد و بازدمی خارج گشت. باران باریدن گرفت و زمین، تبدیل به خانه شد. [ ادامه دارد ... ]

پاورقی :

• خالی بر صورت اش به معنی خالِ روی صورت است و منظور سیاره مشتری می باشد.
• منظور از بزرگ ترها به دور خود و کوچکتر ها به دور آنها در واقع ستاره هایی که سیاره های کوچک بر مدارشان می چرخند.
• صدا به شکلی با موسیقی پشت زمینه میکس شده تا یک فضای رادیوییِ صفر و یک را تداعی بخش باشد. جِلوه ی هوای پشت سخن و فاصله ی بین پاراگراف ها به همین دلیل است.
  

از اینکه به این محتوا گوش سپرده و مطالعه فرمودید، سپاسگزارم.

نویسنده : علیرضا ناجی
ایمیل : gwmorteza@gmail.com
سایر مقالات : https://virgool.io/@gwmorteza
هشتگ پیک زمین را توسعه دهیم.