تصویرسازی‌های خون‌بار

براندازان و تجزیه‌طلبان و ایران‌ستیزان و رسانه‌های مرتبط با آنان، دست‌کم سه دروغ بزرگ و اساسی به مخاطب خود گفته‌اند و با تکرار چندباره‌ی این دروغ‌ها در ذهن مخاطب خود تصویرسازی می‌کنند و همین تصویر ساختگی ممکن است مخاطب را به موضع‌گیری و کنش و واکنشی کم‌فایده و پرهزینه بکشاند.

الف) یک دروغ بزرگ این جماعت درباره‌ی ماهیت روابط بین‌الملل و قدرت‌های سلطه‌گر است. واقعیت آن است که در دنیای امروز و در عرصه‌ی بین‌الملل، آنچه مطرح است و اهمیت دارد نه اخلاق و حقوق بشر و انسانیت بلکه قدرت است و منفعت.

این جماعت تلاش می‌کنند چنین واقعیتی را از مخاطب خود پنهان کنند و او را فریب دهند و به همین خاطر حمله و تجاوز خارجی را که جز ویرانی و ذلت و نابودی چیزی در پی ندارد، با تعابیری هم‌چون «فرصت‌های بین‌المللی» ، «مداخله‌ی بشردوستانه» ، «کمک در راه است» و مانند این‌ها بَزَک می‌کنند و تصویری خیالی به خورد مخاطب می‌دهند.

ب) دروغ دوم درباره‌ی پیامدهای حمله و تجاوز خارجی‌ست. تصویری که این جماعت از فردای حمله می‌سازند، کشوری‌ست مرفه و آزاد و شکوفا و سرشار از رفاه و ارزانی و دمکراسی و البته هیچ‌گاه به مخاطب نمی‌گویند که سرگذشت نمونه‌های مشابه را در دو دهه‌ی اخیر بخواند و مطالعه کند. چرا که این مطالعه هرگز چنین تصویر خیالی و دروغینی را تأیید نمی‌کند.

ج) دروغ سومی که این جماعت با آب و تاب و تکرار می‌گویند، درباره‌ی اوضاع و شرایط داخلی ایران است. بدیهی‌ست هر کشوری نقاط ضعف و قوت و مشکلات و امکاناتی دارد. هنر این جماعت آن است که هر چه می‌توانند نقاط ضعف جامعه‌ی ایران را پررنگ و بزرگ‌نمایی می‌کنند و نقاط قوت را نمی‌گویند یا کم‌رنگ نشان می‌دهند.

به این ترتیب، ایران‌ستیزان و براندازان و تجزیه‌طلبان از یک‌سو ذهن مخاطب را از سیاهی مطلق پر کرده و از سوی دیگر، تنها چاره و گزینه را حمله‌ی خارجی معرفی می‌کنند.  

در نهایت و در کشاکش این تصویرسازی‌های جعلی و غیرواقعی، آن که هزینه می‌دهد و قربانی می‌شود، مخاطبی‌ست که شاید با حقه‌بازی‌های سیاسی و رسانه‌ای آشنایی چندانی ندارد و همه‌ی این دروغ‌ها و تحریف‌های ویرانگر را واقعی پنداشته و باور کرده است.

«هم شب و هم ابر و هم باران ژرف

این سه تاریکی غلط آرد شگرف»

(مولوی)