همیشه فعال😁

کودک درون من، همچنان در اعماق روحم زندگی می‌کند؛ با شیطنتی بی‌پایان و انرژی‌ای که هیچگاه از آن کاسته نمی‌شود. این کودک هرگز بزرگ نمی‌شود، حتی زمانی که دنیای اطرافم من را به سمت سنگینی روزمرگی‌ها و جدیت‌های زندگی می‌کشاند. گاهی در لحظاتی که در سکوت شب غرق در تفکر می‌شوم، این کودک درونم در گوشه‌ای از ذهنم می‌خندد و به یاد روزهایی می‌افتم که دنیایم تنها در خیال و شادی‌های ساده خلاصه می‌شد.

او، کودک بی‌پروا و شجاعی است که همیشه با نگاهی پر از شور و شوق به زندگی می‌نگرد، گویی هیچ‌چیز نمی‌تواند او را از مسیرش بازدارد. حتی زمانی که در میان هیاهوی روز و مسئولیت‌ها غرق می‌شوم، او گاهی به طور ناگهانی می‌درخشدو با یک شوخی دلنشین یا حرکت کوچک همه چیز را به دنیایی شاد و بی‌غصه تبدیل می‌کند. این کودک درون من، همان نیروی پنهانی است که در سخت‌ترین روزها، با یک لبخند یا یک کلمه ساده یادآوری می‌کند که در دنیای جدی و پرفشار همواره جایی برای شادی و لذت‌های ناب وجود دارد.

همان کودک درونی که در میان بحث های جدی ناگهان خنده ای از ته دل و شیطنتانه ای میکند بدون توجه به آدمیان . او عاشق خنده های بلند و ناگهانی ست که او را قلقلک میدهند .

همان کودک درون که گاهی آنچنان فعال است که نمی‌گذارد آرام و ساکت بمانم و باید حتمن دست به کار های شیطانی و وحشیانه بزنم . این کودک درون در زمان های حدی بیشتر فعالیت میکند و داستان های دارد در کلاس های درس.....

همان کودک درونی که با شوخی ها و دعوا های کودکانه و عصبانیت هایی که نمی گذارد جدی باشم و تمام آن با خنده میگذرد . من این کودکی را که در درون من زنده ست را تا ابد میخواهم تا در این همه سختی های دنیا و این همه مشکل و درد لااقل اورا داشته باشم تا لبخندی بنشاند بر لب هایم .😃

وقتی که نمیدونی باید راجب چی بنویسی اما ذهنت به شدت درگیره همچین چیزی رو باید بنویسی..🥲