اولین مطلب من به دلیل سر درد

خب...

اینجا که پس زمینه‌اش سیاهه، و من پس زمینه سفید رو میزارم تا حس نوشتن بیشتری بهم القا بشه...

خب...

اینم از این صفحه رو سفید کردم.

خب.

درود بر تمامی رهگذران و خوانندگان این مطلب.

باید در ابتدا پوزش بخواهم بابت خام بودن مطلب.

و می‌دانم هیچ کس زیر لب صحبت کردن و یا در دل خود صحبت کردن خود را به نگارش در نمی‌آورد، ولی بزارید بگم یه بزرگواری که اسمش رو متأسفانه یادم نیست، گفته بود که مزخرف نویسی، باعث افزایش خلاقیت و مانع خشکی ذهن در نوشتن میشه.

هیچوقت از چرت و پرت نوشتن خجالت نکشید.

حتی اگر قراره اسمتون به صورت بولد رو یه کتاب پرفروش چاپ بشه و بگن نوشته‌های اولیه شما قبل از آثار ادبی فعلیتون این بوده!

عارضم خدمتتون که از شدت هیجان زدگی و خستگی مفرط ناشی از خاموشی دیجیتال در ایرانشهر گرامیمان، در ویرگول با فضولی بین مطالب طنز و تلخ دیگران، و گذراندن یک سردرد شدید و مرگبار که هفته‌های پیش سپری کرده و جان سالم به در بردم، وسوسه گشته‌ام تا مطالب خام و چرک خود را در اینجا بنویسم.

در لحظه که در کلاس بودم، هیجان زیادی برای نگارش اولین مطلب خود داشتم؛ مادامی که اگر قبل از اتمام کلاس مجازی، از شدت هیجان زدگی و شوق، برای هیچ سکته قلبی نکنم.

موضوع دیگر آن است که، از نگاه چشم انداز چشمان من، ویرگول، بیابانی از نوشته‌های انباشته و خاک خورده، در کشور زمان هست؛ بنابراین، تصمیم دارم، در هر زمینه‌ای که در آن لحظه برایم جالب باشد، بنویسم.

موضوعات کوتاه یا بلند، گاها آنقدر بلند که در وسطش برای جلوگیری از خستگی ذهن خواننده، یه موضوع بی‌ربط بنویسم، تا ذهنش کشش بیشتری تا پایان مطلب داشته باشد.

میتوانید از مطالب و یا بندها، جملات و نقل قول‌های من بدون ذکر نام من، که کاری بسیار ناجوانمردانه و ناعادلانه هست؛ الهام گرفته، و یا حتی کپی برابر اصل بگیرید. اما فراموش نکنید، بهترین قسمت این موضوع این است که اگر آن ایده خوب بود، ایده ذهن بنفش و طلایی بنده هست نه شما! شما هیچ چیز برای ارائه ندارید جز من!

از طرفی تعریف و تمجید، نظرات منفی و انتقاد، برایم مهم نیست، و در هر حال بیشتر نظرات منفی را میخوانم، تا بیشتر به ذهنیت خوانندگانم و افزایش دایره موضوعات و شیوه نوشتنم پی ببرم.

سپاس فراوان که از اوان تا اختتام مطلب، همراهی کردید.

نگارش شده بدینوسیله: بردیا زیبابافی