در ستایشِ «تنهایی»!

ما به قدری روزها و شب‌های خود را غرق کار و مشغله کرده‌ایم که گاهی پیدا کردن زمانی برای تنها بودن بسیار سخت و غیرممکن می‌شود. تنها بودن در اکثر شرایط و به اعتقاد بسیاری از مردم به هیچ عنوان خوب و مفید نیست و حتی تحقیقات نیز انزوای اجتماعی و تنهایی را با افزایش خطر بیماری‌های قلبی، چاقی، افسردگی، آلزایمر، فشار خون و حتی مرگ مرتبط دانسته‌اند و پیشنهاد می‌کنند که تا حد امکان از این حالت دوری کنید.

برخی هنگامی که تنها هستند احساس گناه می‌کنند، برخی از تنهایی تنفر دارند و برخی فکر می‌کنند که تنها بودن یعنی منزوی و غمگین بودن. ولی تنهایی برای رشد و تعالی شخصی ما بسیار ضروری است.

صدای عباس کیارستمی را در ستایش تنهایی بشنوید.

ما به قدری غرق زندگی و کار می‌شویم که گاهی پیدا کردن زمانی برای تنها بودن بسیار غیرممکن می‌شود. و این فقط مشکل افراد بالغ نیست، کودکان نیز گاهی این مشکلات را تجربه می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهند افرادی که زمان مشخصی از زندگی خود را به تنهایی سپری می‌کنند، روابط بسیار موفق‌تری در مقایسه با افرادی دارند که همواره در کنار دیگران زندگی می‌کنند و یا کاملا تنها هستند.

هر فعالیت که با دیگران انجام می‌دهیم، به تنهایی نیز قادر به انجام آن خواهیم بود. ما به قدری به دعوت دوستان و خانواده عادت کرده‌ایم که به ندرت فرصتی برای تنها بودن پیدا می‌کنیم. کمی تنوع به خرج دهید و دفعه بعد که قصد داشتید به سینما، رستوران یا خرید بروید، به تنهایی این کار را انجام دهید.

شاید در ابتدا عجیب به نظر برسد و این کاملا منطقی است. اگر به خود اجازه دهیم که اتفاقات خود را بدون قضاوت مشاهده و پردازش کنیم، یک دیدگاه بسیار مهم و اطلاعات با ارزش بدست خواهیم آورد که به ما در درک بهتر نیازها و خواسته‌ها کمک خواهند کرد.

یک حرکت در دنیا در حال شکل‌گیری است، حرکتی که اهمیت کاهش سرعت و لذت بردن از زندگی را به ما نشان می‌دهد. هیچ راهی برای کاهش سرعت، توجه به دنیای اطرف و لذت بردن بیشتر از زندگی به اندازه تنها بودن موثر نیست.

هنوز متقاعد نشدید؟ دلایل زیادی برای تنها بودن وجود دارد و اولین دلیل آن، کاهش سرعت زندگی و افزایش دقت است. حالا به چند مورد دیگر خواهیم پرداخت.

تنها بودن ذهن را پاک می کند.

زندگی ما بسیار شلوغ و پرهیاهوست. رسانه‌ها، همکاران، دوستان و خانواده همگی نظرات و احساسات خود را دائما به ما تحمیل می‌کنند. هنگامی که مدتی تنها باشیم، می‌توانیم ذهن خود را از این حجم از شلوغی پاک کنیم و بهتر به ندای درون خود گوش کنیم.

تنهایی خلاقیت را پرورش می دهد.

خلاقیت زمانی رخ می‌دهد که ما به ذهن خود اجازه گردش و جستجو بدهیم. هنگامی که تنها هستیم هیچ فکر اضافی و بیهوده‌ای در ذهن ما شکل نمی‌گیرد و ما می‌توانیم به ذهن خود این آزادی را بدهیم که به دورترین نقاط ممکن سفر کند.

تنهایی اعتماد بنفس را افزایش می‌دهد.

افزایش اعتماد بنفس با وجود این حجم و تعداد از عوامل خارجی بسیار سخت و شاید غیرممکن است. تنها بودن به ما اجازه خواهد داد که تصویری واقعی از ارزش‌ها برای خود بسازیم. این تصویر و صدای درونی قدرتمندتر و محکم‌تر خواهد شد و ما درک خواهیم کرد که واقعا برای چه چیزی ارزش قائل هستیم و کمتر به نظرات اطرافیان خود اهمیت خواهیم داد.

تنها بودن باعث تقویت حس استقلال خواهد شد.

راحتی در فکر و عمل در تنهایی و بدون کمک گرفتن از گروه‌های حمایتی، کلید دستیابی به بهترین زندگی ممکن است. هنگامی که تنها هستیم، به خود اجازه رویا‌پردازی و هدف گذاری خواهیم داد و مستقل از سایرین پیشرفت خواهیم کرد.


تنهایی دیدگاه ما را شفاف می‌سازد.

دیدگاه ما نسبت به زندگی بر اساس تجربیات و احساسات ما شکل میگیرد. هنگامی که از تجربه جدا می‌شویم و زمانی را در تنهایی برای پردازش وقایع سپری می‌کنیم و تحت تاثیر هیچ حس و فکری نیستیم، قضاوت هایی که انجام داده‌ایم برایمان شفاف‌تر خواهند شد.

تنهایی استرس و اضطراب را نابود می‌کند.

استرس و اضطراب بخاطر انتظارات خارجی رخ می دهند. اهمیت این انتظارات با فکر و صبر کمتر خواهد شد و این کار فقط در تنهایی انجام خواهد شد.

تنهایی اولویت‌های ما را شکل می‌دهد.

ما باید دائما اولویت ها و ارزش‌های زندگی خود را بسنجیم. بهترین راه برای شناخت خود و اولویت ها و ارزش‌های زندگی، سپری کردن مدتی در تنهایی است. بدون رقابت اولویت ها در اطراف ما، می‌توانیم از علایق و سلیقه‌های واقعی خود آگاه شویم.

تنهایی بهره‌وری را افزایش می‌دهد.

هنگامی که تنها هستیم و می‌توانیم با ذهنی پاک به رویاها، اهداف و اولویت‌های خود نگاه کنیم، هیجانی غیرقابل وصف را تجربه خواهیم کرد. این هیجان انگیزه‌ای است که ما را به سمت انجام یک عمل خاص در راستای رسیدن به آن اهداف و اولویت‌ها هدایت می‌کند. انگیزه‌ی ما برای کار افزایش یافته و ما با انرژی فعالیت‌هایی را برای رسیدن به نقشه‌های بزرگ خود انجام می‌دهیم.

تنهایی روابط ما را تقویت می‌کند.

شاید باور نکنید ولی تنهایی به تقویت روابط ما با افرادی که واقعا برای ما مهم هستند، کمک شایانی خواهد کرد. هنگامی که بتوانیم خود را درک کنیم و برای خودمان ارزش قائل باشیم، بهتر می‌توانیم سایرین را درک کنیم و برای آن‌ها نیز ارزش قائل شویم.

دیگر لازم نیست برای چیزی عذرخواهی کنید.

هنگامی که از تنهایی لذت می‌برید، به سرعت متوجه می‌شوید که تنهایی یعنی لازم نیست برای کاری که انجام می‌دهید، از کسی عذرخواهی کنید. گاهی کارهای ما در نهایت باعث ناراحتی و یا آسیب دیدن احساسات یک شخص یا اشخاص خواهد شد و باید بلافاصله از آن ها عذرخواهی و طلب بخشش کنیم.

ولی وقتی که تنها هستید، لازم نیست که برای هیچ چیز عذرخواهی کنید. و این در نهایت فشار زیادی را از دوش شما برخواهد داشت. لازم نیست هر حرف و موردی را بارها بسنجید و لازم نیست که نگران باشید کسی بخاطر حرف و کار شما ناراحت و یا خشمگین شود.

دیگر به دنبال تایید شدن نخواهید بود.

ما در اکثر شرایط نیازمند شنیدن تایید دوستان، آشنایان و خانواده خود هستیم و بعد کاری را انجام خواهیم داد. ما همیشه برای کار بعدی خود به دنبال نصیحت و نکات دیگران هستیم.

البته گاهی به دنبال نصیحت بودن چندان درست نیست ولی گاهی نیز این اتفاق ضروری خواهد شد. ولی گاهی ما به تنهایی می توانیم بهترین عملکرد و نتیجه ممکن را ارائه دهیم.

هنگامی که زمان بیشتری را به تنهایی سپری کنید، یاد می‌گیرید که به غریزه خود اعتماد کنید و بدون تایید یک شخص ثالث کار خود را انجام دهید.

البته این موارد به این معنا نیست که شما باید در زمان تنهایی از تمام محرک ها و اتفاقات خارجی فرار کنید و دور باشید. کلید رسیدن به این حالت، شرکت در فعالیت هایی است که به شما یک حس تنهایی درونی را می‌دهند. برخی با گوش دادن به موسیقی یا خواندن یک کتاب به این حالت دست پیدا می کنند و برخی نیز برای تجربه این حالت به یک جلسه آرام و لذت بخش مدیتیشن نیاز دارند.

روش موثر برای خود را پیدا کنید و بعد زمان‌هایی را به فرار و رفتن به این پناهگاه ذهنی اختصاص دهید تا بیشترین لذت را از زندگی و روابط خود ببرید.

سخن پایانی

مهم نیست که شما شخصی درونگرا هستید و از تنهایی و انزوا لذتی بی نهایت کسب می‌کنید یا یک شخص فعال و پرانرژی و برون گرا هستید که عاشق تعامل با سایرین است و تنهایی به شما حس فردی ناتوان را می‌دهد. تنها بودن و اختصاص زمانی با کیفیت به خود و افکار خود می‌تواند به سلامت کلی روحی و فیزیکی شما کمک بسیار زیادی کند. به یاد داشته باشید که این زمان و این مدت برای تمرکز روی خود است – برای فکر درباره علایق و ارزش‌ها، پیدا کردن الهامات جدید، شناخت بهتر خود و یا حتی استراحت و کسب مجدد آرامش درونی. حتی اگر زندگی بسیار شلوغی دارید، هر هفته زمانی را به تنهایی خود اختصاص دهید و از این تنهایی لذت ببرید.

برای خواندن مطالب بیشتر در حوزه مهارت‌های نرم، مجله آنلاین راهرو را دنبال کنید.

تولید محتوا برای راهرو توسط نویسندگان نویسش انجام می‌شود.